Dudaklarım mühürlendi.
Yeni bir soluğa karışmak,
İstemiyorum artık...
Dudaklarının izleri silinmesin,
Dudaklarımdan.
İstemiyorum...
Işıkların söndüğü noktadayım,
Gecenin içinde özlemin sesi.
Gemilerin yakıldığı noktadayım,
Kurt kapanları sarmış çevremi.
Ömrümün bittiği noktadayım,
Çağır beni...
Çok kahkahalar bilirim; gerçek dışı
Salt dudaklarda,
Buruk, acımsı…
Kalbi kan ağlarken,
İçi yanarken,
Gülen dudaklar bilirim…
Bakışlarımdan,
Ellerimden,
Sesimden,
Korkar oldum.
Nereye baksam, seni görüyorum,
Nereye dokunsam, sen varsın.
İçimde yangın çıktı,
Şiirlerimdeki tüm ‘sen’ li sözcükler kül oldu.
İçimde depremler oldu,
Tüm ‘sevgi’li sözcükler enkaz altında kaldılar.
Şimdiden, hasret yüklenmiş saçlarına,
Ayrılık kokuyor sesin.
Arkanda, bir ben kalıyor sensiz,
Paramparça ediyor yüreğimi, gidişin...
Coşku dolu mutluluklarımda, sen varsın,
Buram, buram özlemlerimde sen.
Alev alev öfkelerimde,
Zehir kokan acılarımda sen varsın,
Ağlamaklı kederlerimde, sen.
Aydınlığımda, karanlığımda,
Güneşi söndürebilirsin.
Havasız, susuz yaşayabilirsin.
YA SEVGİSİZ?
Sevgiler derle bana,
Umutlar topla bana,
Elini uzat bana,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!