Çok kahkahalar bilirim; gerçek dışı
Salt dudaklarda,
Buruk, acımsı…
Kalbi kan ağlarken,
İçi yanarken,
Gülen dudaklar bilirim…
Işıkların söndüğü noktadayım,
Gecenin içinde özlemin sesi.
Gemilerin yakıldığı noktadayım,
Kurt kapanları sarmış çevremi.
Ömrümün bittiği noktadayım,
Çağır beni...
Şimdiden, hasret yüklenmiş saçlarına,
Ayrılık kokuyor sesin.
Arkanda, bir ben kalıyor sensiz,
Paramparça ediyor yüreğimi, gidişin...
Bakışlarımdan,
Ellerimden,
Sesimden,
Korkar oldum.
Nereye baksam, seni görüyorum,
Nereye dokunsam, sen varsın.
İçimde yangın çıktı,
Şiirlerimdeki tüm ‘sen’ li sözcükler kül oldu.
İçimde depremler oldu,
Tüm ‘sevgi’li sözcükler enkaz altında kaldılar.
Coşku dolu mutluluklarımda, sen varsın,
Buram, buram özlemlerimde sen.
Alev alev öfkelerimde,
Zehir kokan acılarımda sen varsın,
Ağlamaklı kederlerimde, sen.
Aydınlığımda, karanlığımda,
Güneşi söndürebilirsin.
Havasız, susuz yaşayabilirsin.
YA SEVGİSİZ?
Sevgiler derle bana,
Umutlar topla bana,
Elini uzat bana,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!