Açım,
Susuzum,
Soluksuzum.
Ve çok sensizim.
Sensizlik zor zanaat.
Hem sevgini,
Seni sevmek; tüm arzularımın kördüğüm olduğu yer,
Çözümsüz.
Öylesi bağlanmış ki olanaklarım,
Çaresizim…
SEVMEK ACI.
Bırak!
Yıldızları asmıştım gözlerine,
Söndüler.
Kar beyazı temizlikti sevgiler,
Kirlendiler.
Tıkır tıkır, tıkır tıkır
Bitmeyen bir çile gibi,
Bazen mutlu, bazen mutsuz,
Kara tren gider durur…
Kızım kilometrelerce uzakta,
Bir şarkının iki dizesi ile başlıyorum satırlarıma
‘Biraz geç oldu ama artık anladım’
Hiç sevmediğini beni,
Hiç sevmeyeceğini…
Salt sevmek yeterli olamıyor aşkta,
Sevilmekte gerekli…
Havamsın,
Suyumsun,
Sonsuzluğumsun.
Her çiçeğin açışında,
Her kuşun kanatlanışındasın.
Yaşamımdasın...
Kırılmaz zincirlerle bağlandım sana.
Etimdesin,
Kanımdasın...
Dağları delerim sen varsan,
Gökleri parçalarım…
Ölümlerin en iğrenciyle öleceksin KİYOVA,
Ve en rezilcesini yaşayacaksın aşkların.
Gözlerin öyle resimdeki gibi de gülemeyecek.
Ben de yaşam boyu ardından ağlamayacağım KİYOVA.
Bir gün ağzına pıhtılanmış kan tortusu gelecek
Acıyla beni hatırlayacaksın…
Koruyamadım güneşimi, kardan, tipiden,
Koruyamadım ölümden,
Güneşim söndü...
Kara bulutlar sardı, her yanı
Fırtınalar, seller bastı,
Ne güzeller gördüm,
Çok güzeldiler.
Ama,
Hiçbiri sen değildiler…




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!