Talat Akay Şiirleri - Şair Talat Akay

Katlanamam yokluğuna,
Gözlerimden şimşek çakar,
Yaşam yaşanılmaz olur…

Ayrılık nasıl yaşanır?
Kalbim nasıl atar yine?

Gördüğüm, yaşadığım sensin, ne yana baksam,
İnanırım kadere, Tanrı’ya, seni yaşarsam.
Aramızda dağlar, denizler ve yasaklar var; oysa
En yakınım sana, senden ne kadar uzaksam…

Niçin, her yer karanlık?
Hava, niçin böyle soğuk?
Niçin mutsuzum?
Sensizim diye mi?

Senle dolu bir ormanda,
Sensiz kalan bir ağacım.
Susuz kaldım yokluğunda,
Dökülüyor yapraklarım...

Yokluğun, varlığından çok,

Sonbaharın hüznü var gözlerimde,
Uzaklığın bana ölümden beter…
Ara sıra, aklımdan yokluğun geçer,
İçim sıkılır, yaşamım seninle biter…

Binlerce MUMCU doğmakta her an
Binlerce ÜÇOK, binlerce AKSOY.

Ve DURSUN’LAR,
Ve isimsiz kahramanlar…

Senin için yazdığım ilk şiirde;
‘Yaşamak olsan da gel, ölmek olsan da’ demiştim.
Bir ışık seliydi, seninle yaşamak.
Hani ‘yaşamak olsan da gel’ gibi bir şey işte.
Bir aydınlık, bir mutluluk, sonsuz coşkuydu,
Yaşamak buydu...

Bir güneş gibi doğmuştun dünyama,
Renk, yaşam, enerji, umut katmıştın.
Binlerce defa gelsem dünyaya,
Hepsini seninle yaşarım sanmıştım.

Artık başka kollardasın, güneşim çoktan battı.

Sanki ölecek gibiyim,
Ayrılık ecel gibi.
Yeni bir sevgilim olmalı,
Senin gibi...

Acıyı acıya ekleyip,
Yükledim yüreğime.

Evren zifire kesmiş,
Ne ümit, ne yarın kalmış.