Gökler yarıldı
Kıyamet.
Fırtınalar, boralar...
Şimşekler çaktı,
Yıldırımlar düştü üstüme...
Bütün harflerde sen varsın
Bütün sözcüklerde sen...
Bütün çiçeklerde sen varsın
Bütün kokularda sen...
Seninle yaşadığım,
Ve,
Yaşayabileceğim yüzlerce yılı,
Bir kadehte sunmak isterdim sana.
İstersen at kadehi,
Kırılsın.
Gözlerime yansıyan ışıklardasın,
Gecelerin, karanlığında,
Başıboş dolaştığım, sokaklardasın.
Attığım her adımda,
Her soluk alışımda sen,
Hüzünlenişlerimde sen varsın.
Bir tokat gibi çarpar yüzüme,
Güneşin ışıkları.
Ve bir kamçı gibi şaklar yüreğimde,
Yokluğunun karanlığı…
Sevgiler süzülmüş imbiklerinden,
Sevmek, inanmak, güvenmek en büyük saflığı insanlığın,
Aşk, sevgi, mutluluk, umut en güzel duyguları insanlığın.
Öylesine aciz, öylesine haris ve canavar ki oysa
Doğanın, müziğin, şiirin zevki en büyük şansı insanlığın…
Erkek yaratıldı önce,
Ve kadın.
Günahlar doğdu kendiliğinden…
Gün geçtikçe;
Çağdaşlaştı kadınlar,
Günahlar da…
Ellerin artık uzak.
Dudakların,
Gülüşlerin, bakışların,
Nasıl da mesafeli...
İçimde, çile çiçekleri büyütüyorum,
Sıkıldım,
Adın; bir dua gibi dudaklarımda.
Dün gibi, yarın gibi,
Gece gibi, gündüz gibi,
Soluk alıp, vermek gibi.
Adın, hep dudaklarımda...
Artık gelecek yok,
Bu gün de yaşanmıyor.
Dünde kaldı mutluluklar,
Sende kaldı aydınlıklar.
Yaşamak ta dünde kaldı,
Ümitlerde...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!