Öyle uzun bir yol ki yolculuğum
Sana giden yol;
Benim sonsuzluğum...
Sevdanı çeke çeke,
Ömrümü vere vere,
Geceyi sırtlamışım, olanca ağırlığıyla,
Sabahlara taşıyorum sensizliği,
Saatler, asılı kalmış uykusuzluklarda...
Saçların yıldızlarda, yıldızlar sararmada,
Gözlerin, geleceğimi aydınlatan güneşim olmada...
Öyle bir yoldayım ki,
Seninleyken iyi.
Yokken, cehennem gibi.
Uzakken dayanılmaz,
Yollar bitmez, yaşam durmaz,
Cehennem daha iyi...
Her soluk alışımda, seni soluyorsam,
Baktığım her yerde, seni görüyorsam,
Kirpiklerimden, hep sen dökülüyorsan,
Her çalan telefonda, sesini arıyorsam,
Güne seninle başlayıp, seninle bitiriyorsam,
Bin kez öldüm sevince,
İçten içe, yana yana, rezilce.
Acılar içinde acı,
Gülercesine.
Hala yaşıyorum oysa
Yaşamak buysa…
Zaman zaman içinde öldürücü bir boşluk hissediyor musun?
Evren silinip gözlerinden, yapayalnız kalıyor musun doğanın ortasında?
Öldürücü bir hüzün çöküyor mu göz kapaklarına?
Ve yokluğunu bir gerçek sevinin, en kurak şekilde duyuyor musun?
O zaman ümit et, bekle er geç bulacaksın aşkı sen…
Umudun suyunu çıkarmışlar,
Duygular pestil edilmiş.
Kırana geçirilmiş güvenler,
Yarınlar kapana kısılmış.
Gözlerim, sevgilerimi ağladı,
Ortalık toz dumandı...
Ayrılıklar olsa da,
Sevgilerin sonu gelmiyordu.
Sevgiler, havasız da,
Susuz da yaşıyordu.
Katlanamam yokluğuna,
Gözlerimden şimşek çakar,
Yaşam yaşanılmaz olur…
Ayrılık nasıl yaşanır?
Kalbim nasıl atar yine?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!