Bir ışık söndürüldü yüreklerimizde,
Karardı biraz daha ortalık,
Bir pencere daha kapandı aydınlığa,
Yarınlar daha karanlık…
Bir bomba patladı yüreğimde,
Bir ışık söndürüldü,
Mumcu öldürüldü…
Kemanımdan bir tel daha koptu,
Müzik bitti,
Mutluluk bir yaz yağmuru gibi,
Geçip gitti içimden.
Çakılıp kalmışçasına gözlerim bir noktada
Yokluğuna inat,
Seni yaşatmakta…
Öylesine uzak ki mutluluk,
Mutluluğu yaşadım seninle,
Sevdim, sevmeyi tanıdım,
Yaşadım, yaşamayı anladım…
Acılar taşıdım yüreğime,
Ağrılar, sancılar taşıdım,
Bir yanda;
Kayak yapan gençler,
Kızakla kayan çocuklar,
Teleferik, kartopları, kardan adamlar,
Kar manzaraları…
Kalbime emir versem,
Sevmesem artık,
Unutabilsem...
Kurur mu kirpiklerim?
Güneş doğar mı, yeniden?
Kuşların kanatlarında, yağmur damlalarındasın,
Esen rüzgarda kokun var, çırpınan dalgalardasın...
Güneş saçlarınla doğar, aydınlanır yarınlar,
Seninle atar yüreğim, yaşamak; sen varsan var...
Seni ektim, seni biçtim,
Seni suladım sabahlara dek,
Seninle örülü gecelerimde.
Seni soludum, seni yaşadım,
Göz yaşlarımın kızıla çaldığı,
Sen, kim bilir kaçıncı uykusundasın gecenin,
Ben, sensizliği yaşıyorum,
Omuzlarımda, ağır bir yük gibi yaşamak,
Seni kaybediyorum...
Sensiz geçen her gecenin sabahında,
Seni bana ekliyorum,
Sevgileri bekliyorum.
Güneşin ışıklarını,
Saçlarından izliyorum.
Umutlar kanatlanıyor,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!