Yokluğun, yapışmış üstüme,
Yorulsam, sensizlik terliyorum.
Öyle çaresiz, öyle üzgünüm ki,
Acılar girdabında, tükeniyorum...
Beni artık arama!
Silinsin sesin belleğimden.
Artık görünme bana,
Yüzün, silinsin yüreğimden...
Günlerin en kısasını sende yaşadım oysa ben,
Bir ömrü; bir ana sığdırdım, sende ben.
Gördüm; zamanın bir sel örneği akışını,
Zamanı durdurmak istemiştim, oysa ben...
Coşku ve mutluluk kadar,
Acı ve keder de,
Sevgimin bir parçası.
Mutsuz da olsam, kırılsam da,
Yıkılıp yok olsam da,
Seni sevmek; tüm arzularımın kördüğüm olduğu yer,
Çözümsüz.
Öylesi bağlanmış ki olanaklarım,
Çaresizim…
SEVMEK ACI.
Bırak!
Dakikalar uzuyor, uzuyor yokluğunca,
Bir dayanılmaz yıllar oluyor kendiliğinden.
Ne teselli, ne ümit vız geliyor dünyama,
Yokluğunun kederidir, bu boşanan yüreğimden…
Bir gün giriverecek kapıdan, biliyorum
Kapıyı, usulca kapayıverecek ardından
Belki gözlerinin yeşili fersiz olacak
Belki yıkılmış, ızdırap çekmiş, tükenmiş olacak
Ama o zaman;
Sevmiş olacak o biliyorum…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!