Beni yakan, beni ezen uzaklığın değil kilometrelerce,
Uzaklığın değil…
Damla damla süzülen yaşlar yanaklarımdan,
Yokluğun için değil…
Gırtlağımdaki bu düğümlenme; kara ekmek mayası örneği
Bu gözlerimdeki yanma,
Parlayan bir ışık gibi girdin yaşamıma,
Hem dünümü, hem yarınımı aydınlattın.
Değişti dünyaya bakışım artık.
Ya sen varsın, ya da yaşamak yok artık…
İstediği kadar, bir güzelliği yaşayabilir insan,
Geçebilir, istediği kadar bir yoldan.
Oysa anılarını asla
Yaşayamaz bir kez daha…
Gözlerin, dudakların,
Ellerin bende kaldı.
Seninle sabahladım,
Yüreğim sende kaldı...
Sensizlik;
Soluksuz kalmak gibi bir duygu.
İlgisizliğin;
İç sıkıntısı,
Kıskanılman;
Mide krampı gibi,
Varlık yokluğa karıştı,
Sevgi acıyla barıştı,
Dünler yarına alıştı,
Sen yüreğime çakıldın...
Güneş doğar yine.
Yine yarın olur,
Bahar gelir yine...
Yine yağar yağmurlar,
Mevsimler yine değişir,
İçimde hep aynı duygular,
Hep aynı ağlama isteği,
Hep kırgın,
Dünyaya hep küskün bakmalar,
Sensizliğin bedeli...
Güneşi mahkum ettiler sensizliğe,
Artık doğmayacak.
Ne gözlerinde,
Ne gözlerimde...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!