Talat Akay Şiirleri - Şair Talat Akay

Bu haksızlık!
Tek sevdiğim sensin.
Ama;
Gözlerin, yıldızlar kadar uzak...

Bu haksızlık!

Bunca senliliğimle,
Yine de sensizim ya,
Aşkolsun...

Olmayan sabahlara,
Ve sensiz gecelere,

Bir sel olmuş akar sevdam,
Sürükler beni sonsuza.
Okyanuslar kurur bil ki,
Sevgim, sevginsiz kalırsa…

Taşır bilinmezlikleri,

Seni unutmak zor,
Başaramayacağım.
Ben, kolay olanı seçtim,
Ölmeye çalışacağım...

Ne zaman gün aydınlanır?
Kuşlar ne zaman cıvıldar yine?
Güneşin kalbime doğduğu zaman mı?
Sen yine güneşim olduğun zaman mı?

Gönlümce çözümsüz tek problem buldum;
Aşk…
Heyecan dolu anılar,
Çırpınan yürekler…
Dövüşmeler, sevişmeler…
Aşk kördüğümü,

Bir volkan patladı, yüreğimizde,
Kesildi, ayaklarımız yerden.
Güneşe dönük, yıldızlara dek,
Bir sürü soru, bir sürü belki...

Biz neredeydik, ne bekliyorduk?

Ben seni sevmiştim,
Başka hiçbir suçum yok.
Ölümü göze almıştım,
Zaten daha ötesi yok...

Ömrüme eklesem sensizliği,
Ölmek, sonsuzluğa uzar.
O denli sensizim ki,
Sensizlik kadar...

Senin üzüntün, benim üzüntüm,
Senin verdiğin söz, benim sözümdür.
Senin gözlerindeki ışıltı, benim mutluluğum,
Senin güneşin, benim aydınlığımdır.
Senin kararların, benim kararlarım,
Senin ayrılığın, bana ölümdür...