Tahir Özdemir Şiirleri - Şair Tahir Özdemir

Uyuyunca geçer dedikleri
Nasıl bir illettir ki
Bitmiyor bir türlü
Bazen kızarsın
Kızarsın ki dinip bitmiyor kendisi
Dinmiyor insanın içindeki fırtına

Eylül gelir mahzene bıraktıklarım aklıma gelir
Eylül gelir ne varsa birden üst üste gelir.

Yüzün olduğunu sayıyorsan
Yüzleş kendinle
Mesafeler avutuyor mu hataları
Evvela insan insanın hiçbir şeyi

İçim bir dipsiz kova

Tek tek anlatılmış kılavuz
Herkese ayrı mı olacak telaffuz
Nazarlar etrafta sen mi oldun korkusuz
Yaşananları sen sanırsın ki kurgusuz

Vakit çok geç

Köhne sokaklarda görmüştüm
Yenilerin eskidiğini
Eskinin çürüyüp olduğu yerde bırakıldığını
Yaşlı adamın gençliğini gördüm fotoğrafta
Ayhan Işık bıyıklar
Siyah beyaz anılarının olduğunu

Geçmiş geçmişte durmadığı gibi
Geleceğin önüne de geçiyor.

O tren gitti..

Üç şeyden korkacaksın;
İnsan gibi davrananlardan,
İnsan gibi görünenden,
Ve insan gibi olmaya çalışandan.
Zira ne gelirse gibi gibilerinden gelmektedir!

Her şeyde azda olsa arıyorsun
Bir şeyler eksik gibi
Ne bileyim
Suyun içindesin ama
Karadaymışsın gibi
Gidemiyorsun.

Gelecek dedim
Bir avuçluk yıldızı olmayan gökyüzüne
Atması için kalbi olupta
Bir küçük çocuk kadar yüreği olmayana
Gelecek dedim
Tüm gelenlerin

Gitmek mi gerekir önce
Öncesinden de yararlanamıyoruz mu
Sevgiden saygıdan hasretten özlemden
Gittikten sonra karanlık sokak her taraf
Küçük bir ev bir cadde boyu kapkaranlık
Gitmek mi gerekir önce