Şule Akşit Şiirleri - Şair Şule Akşit

Anladım ki insan
Bir zaman bilmediği için
Bir zaman da çok bildiğinden
Susarmış....
Sonra her şeyden
Herkesten kaçtığımda

Düşünerek neyi hallettin,
Düşüncenin durduğu anda
Kendiliğinden devreye giren
Histir o buldum dediğin,
Onu bulamazsın,O
Zihnin iflas ettiği yerde

Ellerinizden kayıyorum biliyorum
Beni ben de tutamıyorum artık,
Kayan her parçam
Beyaz bir güvercin
Öncekinin peşinde hür neşeli...

Kelimeler öylesine...
Bir kenarda boş boş duruyordu,
Ta ki mana kelimelere sarınıp
Ağızdan çıkana kadar...
Mesela ''seni seviyorum''
Öylesine iki kelimeydi;

Manasından habersiz olan,
Sevilmek için neden arar teninde.
Oysa AŞK,
Erimesidir ruhun, ruhun içinde...
04.05.2017/DENİZLİ

Altına yattığım
Rüzgarla gelip giden
Tül perdeye taktım aklımı.
Tül perde gelip gidiyor,
Aklım gelip gidiyor...
Yu ka rııı...

Sessizliğin sesini dinle
Gururum toprak olup çiğnene
Amma velakin sen,
Onurumu dürbünle göremezsin bile
Sıcağım,sıcağını,
Ayazım ayazını yener... yenmesine

Zaman geçip gidiyordu.
Sabredemedim...

Kusura bakma gelmeni ,
Bekleyemedim...

Mümkünse ,sade bir hayat olsun
Korkudan arınmış ,
Yalandan soyunmuş ,
Yorumla yormayan,
Acaba da koymayan ,
Duru, berrak bir ırmak gibi ,

Benimle oyna,
içime kaç saklan
Ben dersem çık,
Sen dersem çıkma.
Sağım solum,