Sadece sarıl bana,
Öksüzün anasını bulması gibi,
Gurbettekinin sılaya dönmesi gibi,
Bırak yargıyı,sorguyu,
Sadace sarıl bana...
Nerede olursan ol,
Açık büfenin,en güzel yemeği Aşk,
Şefin tavsiyesi...
Onu yedin mi...
Başka bir şey ağzına sürmezsin dedi,
Bunca yemeğin içine gizledim
Bulana kadar, tatsız tutsuz
Yok, bir sorun yok, duruyorum öylece.
Durmak ne zamandan beri sorun oldu?
Hep mi koşmak lazım, zihinsel ya da bedensel?
Durmaktan korkuyorsunuz çünkü ölümü hatırlatıyor.
Durmak da anlamlı bir eylem değil mi?
“Durmak” ve “eylem” kelimelerini aynı cümlede kullandığımı ilk kez mi görüyorsunuz?
Zannediliyor ki, feveran edenin derdi büyük...
Haşyet dilde derman koymaz bilen yok,
Tarih yazmaz sessiz aşığın adını...
Kanayan yaranın dibini görebilen yok.
Niye kabir ziyareti yapılır bilirmisiniz?
Çünki insan kaybettiği son gördüğü yerde arar..
..........................................
Bazen muhabbet tek taraflı biter
Bunu ikisi de bilir,bir zaman gelir
Çok seven diğerini görmek ister..
Niye kabir ziyareti yaparlar bilir misin,
İç güdüsüdür,kaybettiğini
En son gördüğü yerde arar insan
Sevdayı,şevkati,vefayı,adanmışlığı
En son gömdüğüm yerde aramamdır
Senin adını anmam
Kadın bir zümrüdü anka idi küllerinden yeniden doğan... Bir çok kez boğuluyorum dediğinde çırpınmayı bırakıpta suya teslim olan. Çırpındıkça çok su yutmuş boğulmanın eşiğinde öğretmişti yaradan ,suya teslim olunca suyun kaldırdığını...
Nerede bir çırpınan görse teslimiyeti anlatmaya çalıştı. Zordu onun tabiriyle ''bir teslim alanın, bir teslim olanın olmadığı teslimiyeti'' anlamak...
Adam anlamamıştı, ben teslim olmayacaksam, biri de beni teslim almayacaksa bu nasıl teslimiyet. Kadın anlattı dili damağı kuruyana, canın da can kalmayana kadar.
''ana karnında ki gibi dedi, ana karnında teslimsin yaradan rızkını bir kordondan gönderiyor, senin sen olman için seni destekliyor, sen ona emanetsin, teslimsin, çünki sen ondansın ve hala ondasın... Doğdun ne değişti dedi kadın? Ananın memesinden en güzel gıdayı sana yetiştirdi... Gece gündüz ,yüreğine şefkatinden şefkat indirdiği ananı başına şevkatiyle koruyucu eyledi...Anlaşılmayacak bir şey yok dedi kadın yüzbinlerce kere...
Adam anlamadı... Ataleti teslimiyet sandı,
Aramızda ki fark şu,
Senin korkarak ağlayarak,
Olmazlarla geçirdiğin yılları
Ben korkularımı korkutup,
Savaşarak geçirdim...
Şimdi senin de benim de




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!