Yaşam der durur da her an
Önce ölmeyi bilmeli insan...
Nasıl yaşayacağını düşünme
Nasıl öleceğini biliyorsan...
Ölsen de beni unutamayacaksın...
İnsan her şeyi unutur,
Ecelin gülümseyen yüzünü unutamaz derler
Seni rahme düşürenin yaşatanın ve öldürenin de
Ben olduğumu bilip aklını oynatacaksın...
**“Sen güvenilir ol diye
ben sana güvenmeyi seçtim.”**
Sana güvenmek güzeldi…
Anlatan, dinleyen
Öğrenen, öğreten
Üzülen ,sevinen
Seven ,sevilen
Özlenen ,özleyen
Umut ile korku tepeleri arasında koşarken,
Bulduğumuz zemzem suyuydu
Vuslat zamanlarımız.
Şimdi , ne korku var, ne ümit.
İkisi de hapisten kaçarken
O kadar körüm ki
Bir kadınla,bir odunu ayıramıyorum,
İkisini de öpüyorum
Aynı muhteşem lezzet...
İkisinde de aynı sevgilinin kokusu....
Önceliği olmadıklarımızı,
Önceliğimiz yapmanın pahası ,
Mutluluğu ötelemekti mutluluk adına.
O gün hiç gelmedi ,nasıl gelsindi ?
Mizansız ve nizamsız , intizama muhtaçtı.
Benim hep acelem vardı
Yaşamaya...
İlkokulda arkadaşlarım
Öğretmenin gözüne girmeye çalışır
İlk önce okuyup kırmızı kurdeleyi
Yakalarına taktırmak için uğraşırlardı,
Öyle aşk doluydu ki
Nice eşkiyayı aziz bildi,
Nice çirkinleri güzel gördü..
Aşkın simyası işte, kime neye uğrasa
Hep güzele dönüştürür..
Bir de güzelin kendi zatını görse
Sevmek özgürlüktü
Özgürlük sevmek,
Birbirimiz için,
Fedakarlık yapmak değil,
Birbirimizi kafeslerden kaçırıp
Gökyüzüne beraberce uçmaktı




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!