Su akar,
Rüzgar eser ,
Yön değişir...
Her yeni an için,
Yeni bir söz gerekir...
Buzdan bir yolun yolcusuyduk,
Biz adım attıkça
Yol ayağımızın altından kayıyordu.
Düşmemek için birbirimize tutunduk
Her adım da.
Tutunmalarımıza aşk adını verdik bu arada.
Sevgili,
Güvendiği eli tutup
Seke seke bakkala koşan,
Neşeyle horoz şekerini kapıp
Yüzünde şapşal bir gülümseme
Sektikçe omuzlarında saçları,
Şükür,teşekkür,minnet
Alkış, temaşa, şaşa...
Sen lutufsun çok yaşa...
Ne desek yetmez sana.
Başım değdi değecek aya,
Mecburi istikamet demezler de
Bütün yollar kendine çıkar derler.
Merhaba kendim,
Yine ben geldim ...
Denizli 10.09.2020
Yol benden bana,
Yolcu kendine aşık
Yol da sonsuz olunca
Yolun tadına doyulur mu... ?
Hayalimiz ve umudumuzdu
Bizi insan yapan.
Ben hala insanım.
Gülümsüyorsun sözlerime,
Sevgiliyi anmanın adına
Özlem diyorlar, oysa ben
Anıyorum seni özlemeden.
Avuç içlerim de sen
Attığım her adım sen iken
Nasıl özlemle anarım ben.
Sanki leylek baba
İndirmiş yeryüzüne iki bavulla ,
Birinde sevinç dolu,
Diğerinde üzüntü, tıka basa.
Sevincin ağzını açmaya




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!