Şule Akşit Şiirleri - Şair Şule Akşit

Gül ,en dıştan açılmaya başlıyor merkezine doğru, en içe, daha içe ,yaprak yaprak açılıyor ,açılıyor ,açılıyor...,bir bülbül geliyor dalına konuyor, dilsiz güle tercüman sanki, gülün tercümana ihtiyacı da yok esasında, hal diliyle halleniyor ,gül açıldıkça bülbül hayrette, şakıyor, gülün bülbül umurunda değil, o istemsiz fıtratı gereği açılıyor dıştan içe... merkezine... gül hayrette, hayret ettikçe ötme de....
bülbülün sesini duyan aşkından çoşuyor sanıyor oysa o sadece şahit ve katip, aşka şahit, sesiyle boşluğa yazıyor katip, şakıyor, aşkın sesi yok ,kelimesi yok, notası yok, resmi yok, gül dıştan içe yaprak yaprak halleniyor ............................... ❤
aşk başka
aşklaşmak başka
aşka şahit olmak başka....
...................... ❤ .......................

Anlamıyorum,
Çektiğin neyin üzüntüsü.
Vuslata erememekten daha büyük,
Neyin acısı olabilir...

Aşkın ölçüsü,

Saatlerce, günlerce süren
Sözlerin arkasına sığdırdım,
Bile bile ladeslerimi.
O kadar çok konuştum ki
Sustuklarımı kimse görmedi.

Acıyla Rus ruleti oynuyorum
Silahlarımız birer çift bakış
İlk gözünü kırpan kaybedecek
İlk düellom değil,
Muhtemelen son da olmayacak
Gözünün bebeğine bebeğine

Yangından kurtarılacak bir şey kalmamıştı.
Kurtaramamıştık.
Şimdi ne olacak sorusunun bir öncesin de .
Öylece yananların dumanına bakıyorduk .
Yada sadece ben bakıyordum.
Bir yanım yangınların alevlerinden daha çok

Mahsunum bu sabah,
Gözlerim çiğ düşmüş gül yaprağı gibi.

Böyle olunca,
Çocukken adımı sorduklarında ,

Annem dünya
Biz dünya malıydık
Babam dünyayı kendine hizmetkar gören yüce efendi.
Dünyaya da , malına da hiç itibarı etmedi.
Lakin dünyanın ona hizmetini severdi.
Eleştirmiyorsa, taktir etmiş demekti.

O kadar tanımıyorduk ki
Baba tarafından sevilmeyi
Adını duymuştuk bu sevginin
Siyah beyaz televizyon da
Küçük ev dizisinin babasında da görmüştük
O nedenle de çokça istiyorduk

Sahibini kandıran bana lezzet sunan,
Sarkan dal helaldir öğretisiyle,
Yesem de arada ikramlarından,
Haram mı , helal mı bilemediğim,
Doyana dek içime sine sine yiyemediğim,

Düşüm geldi,
Düşlemem lazım..
Düşümden düşmeyecek
Düşler fısıldayın kulağıma..
Gerçekleşmeye korkan düşler
Uçmaya yeltenip korkan kuşlara benziyor