Şule Akşit Şiirleri - Şair Şule Akşit

Nerede birleşmiş
Nerede ayrı düşmüştük...
Öyle ya, gök yerin tavanı
Yer göğün tabanıynıydı...
Yer ile gök kadar ayrı
Onlar kadar birbirine muhtaçtık...

Her sevgili azatlık kuş gibidir.
Gitse gökler yabancı ,yalnız, soğuk
Kalsa istenmediği yerde kaç gün...
Güya azat edildi,
Güya özgür artık...

Azatlık kuş gibiyim sevgili
Sen beni azat ettin etmesine de
Kanadı var uçar sanıyorsun kendince
Ben maviyi de bilmiyorum artık
Özgürlüğü de.
Ben , bir seni bilirim,

- Öğrenmemişiz işte bilmiyoruz , derken ,
Duyduğu vicdani azabını ,
Görgüsüzlük zannediyordu.
Oysa özür dilediği şey,
Görgü değil, sevgi kuralıydı.

-Seni özledim,dedim
-Bende seni,dedin ya
Düşünüyorum o andan beri
Sen de ben de,
Benim sende özlediğimi mi özlüyorsun...
Ben sende,seninle yaptığım kozmik yolcuğu

Alis harikalar diyarında , az kalır yanımda
Evvel zaman içinde başladı bir hikaye
Bir kaç yüzyıl sızdı aktı zamanın torbasından
1870 ler karışıverdi bu güne
Nerdeyim, ben kimim , demeye kalmadan,

Bile Bilemsin...
Bazen aynı şarkıyı defalarca dinlersin,
Aynı filmi defalarca izlersin.
Bile bile , tam da o nakaratta,
Bile bile, tam da o sahnede, yine ağlarsın...
Olamaz ki sitemim,

Hayatın bilmediğim bir yerden soru sormayı bıraktığı günler çoktan geçti .
Şimdi her acı, adını ezbere bildiğim bir misafir...
Gidenlerin boşluğuna bakıp da iç çekmiyorum diye,
Yüreğimi kederden azade, kalbimi taştan sanıyorlar.
Oysa yalnızlık artık sınav değil;

Bu sabah uyandım
Yüzümü yıkamadan
Kedime mama verdim
Pencereden usul usul yağan yağmuru seyrettim
Ekmek yoktu,çay pişirirken
Bir yandan kendime kekikli ekmek yaptım

Biliyorum özlemedin
Her gün, sabah ayrı
Akşam ayrı aklından geçmiyorum.
Her zaman her konuda yaptığın gibi
Kendini suçlamıyorsun, yada
İşte hayaaat deyip hayatı...