Şule Akşit Şiirleri - Şair Şule Akşit

Mandalı bozuk kelepçe gibiyim
Anahtara ne hacet
Kenetlendiğimle kalıyorum
Kapanıyorum,firari
Açılıyorum,firari....

Gebe bir hava var,
Sabaha varmaz doğuracak kadının,
Güneşin ilk ışıklarıyla çatlayıp
Filiz verecek tohumun hali gibi...
Gebe bir hava var....sancılı...
Selametle,huzurla...

Nefes alıp vermek....
Beden nefesi kullanıyor gibi
Ama işin aslı
Nefes bedeni kullanıyor...
Burundan giriyor,bedene doluyor,ve çıkılıyor...
Beden bir hükümdarlığın toprağı ise,nefes hükümdar...

Yaşam demek sevgi demekti
Gani gani, bol bol
Sevgi solumam gerekti,
Hapisanenin konforu ne olursa olsun
Sevgisizlik esaretti.
Madem ki..

Hani...
Sarmıyor musun...
En yalnız olduğum anda,
Sarmıyor musun, ılık bir rüzgarla,
Bir buluta takıp aklımı,
Boşaltmıyor musun zihnimi,

Sandalyesinde otuyordu.
Birden bir yıldız oldu,
Kendi etrafında döndü, döndü, döndü
Hem dönüyor, hem yükseliyordu...
Ağzı bir karış açık kalamadan,
Gökyüzünün derinliğinde kayboldu.

GELEN SENDEN GELDİ,
GİDEN SANA GİTTİ,
YANİ AYRILIK HİÇ OLMADI...
HATIRLA...! ! !
Öyleyse üzülme
Gelen sevgide olsa düşmanlıkta

Sen varoluşa aşık olmamın
Çıraklık dönemiydin..
İçsel çoşkumu,
Katıksız çocuk neşemi
Sana borçluyum...
Şimdi gülme zamanı,

Herkes yazılanı değilde
Anlayışı kapasitesinde
Okuduğunu anlıyor madem
Yazılanlar yazanı anlaşılır
Kılmadığı gibi
Okuyanın ''kendini gerçekleştirmesinden'' (!)

Güvenin ne olduğunu
Bilmiyor ama güveniyorduk.
Ne olduğunu öğrenince
Güvenemez olduk...
Bildiklerimi geri vermek istiyorum,
Söyler misiniz nereye iade ediyorduk.