Alışırsın varlığıma alıştığın gibi
Yokluğuma da,her şeyi anladın
Bir şeyi anlamadın dedin ya
Anlasam da anlamasam da
Sonu ayrılığa alışmaksa
Ve insan çabuk alışan
Kelimelerin de bir kapasitesi var,
Uzun kısa,mısra mısra
Hangi birini sığdırsın da
Şiir olsun anlatsın....
Çok yüklendim kelimelere
Allah beni affetsin...
Olduğun yerde değil
Düşündüğün yerdesin,
demiş mevlana,
Bir hadsizlik edeceğim ama
Cık sevgili,bize eksik bu laf
Şimdi beni düşünüyorsun
Sabah güneş soramadı
Gece de ay halimi
Kötü de değildim hani...
Boştum,bomboş
Yıldızsız bir gece gibi
Dilleri varmadı zannediyorum
Her sevgili azatlık kuş gibidir.
Gitse gökler yabancı ,yalnız, soğuk
Kalsa istenmediği yerde kaç gün...
Güya azat edildi,
Güya özgür artık...
Azatlık kuş gibiyim sevgili
Sen beni azat ettin etmesine de
Kanadı var uçar sanıyorsun kendince
Ben maviyi de bilmiyorum artık
Özgürlüğü de.
Ben , bir seni bilirim,
Kuru bir yaprak gibi
Mahzun,nazlı,nazende
Meltem rüzgarı gibi kibardın
Fırtınada savrulup yok olup giden
Sen gitme...
Kaçınılmaz gerçek biliyorum ama
- Öğrenmemişiz işte bilmiyoruz , derken ,
Duyduğu vicdani azabını ,
Görgüsüzlük zannediyordu.
Oysa özür dilediği şey,
Görgü değil, sevgi kuralıydı.
-Seni özledim,dedim
-Bende seni,dedin ya
Düşünüyorum o andan beri
Sen de ben de,
Benim sende özlediğimi mi özlüyorsun...
Ben sende,seninle yaptığım kozmik yolcuğu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!