İkisi de çocuktu
ikisi de oyuncu
Başka çocukta yoktu
Biri ara ara çıkıyordu sokağa
Biri sokaktan içeri girmiyordu
İkisi de çocuktu
Bir şiir yazarsın,
Kime yazdığını
Yıllar sonra anlarsın..
Oluyor öyle bazen...
Bazı şeyleri..
Kendinden bile saklarsın...
İtiraf ediyorum
Hiç bir zaman
Sana yenilmedim
Sadece sevgilim
Hep sen yen istedim,
Tam da bu yüzden
Ben yaptımsa,eğer
Herkes yapabilir diye düşünüyorum..
Hatalara kızmıyorum,
Sonsuz hata hakkı var herkesin..
Çünki hata diye bir şey yok..onlar tecrübe..
Bende yüzlercesi var..
Korkaklığın itirafıdır,
Bizden cesaretli birini aramak.
Acizliğin itirafıdır,
Ben insan olmayı hak gördüm kendime
Kimin ne eşeklik yaptığından bana ne...
Eşeğin yükü çok, çiftesi pek olur,
Güzel gözlerine hayran olsam da,
Eş olmam eşeğin eşekliğine....
Bazı kadınlar İstanbul gibi derler,
Sevinsin mi üzülsün mü şimdi onlar,
Eşsiz olmak hoş olsa da
Yalnızlığı kim ister...
Sen ilgilenmez
Sen sevmezsen,
Bende seni sevemem sanmıştım.
Gördüm ki sevebiliyormuşum.
Bütün korkum yerle bir oldu.
Bundan sonra istediğin kadar
Annemden babamdan
Öyle öğrendim
Dünya boğazımı sıktıkça
Huzur diye seslendim.
Hepte geldi sağ olsun,
Kötü günde ayağımıza çağırdık.
Derin bir nefes sonrası
Usulca yüzüme yerleşen
Tebessümüme gizledim seni
Bir ben biliyordum yerini,
Şimdi herkes biliyor...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!