Şule Akşit Şiirleri - Şair Şule Akşit

Dost içime söz saçtı
Gönlümün gözü kamaştı,

En beyazından
Ben de tebessüm açtı.

Bin nasihattan,
Bir musibet evladır
Bu gün........ seni terk ettim,
Kendi ol diye...
Kendin olamazsan; sevemezsin ki...
Kaybettiysen kendini...... bul diye..

Eyy Hallacı Mansur
Bilsen nasıl da anlıyorum seni
Mansur dedikçe üzüldün
Bana Şule dedikçe gücendiğim gibi
insanın zoruna gidiyor,
Sanki Yardan ayrıymış gibi...

Sen yaprak ol
Sabah meltemiyle
Hafif hafif,
Belli belirsiz sallanan,
Koyu yeşil
Ben de üzerinde ki çiğ tanesi olayım

Yaşamak ciddi iş, illa ki
Bir kaç şarkı bir kaç şiir
Okuyup dinlemelisin her gün
Başını kaldırıp gökyüzüne
Güneşe ve aya merhaba demelisin
Hele hele toprağın

Hiiiiç... dışarıda da içeride de
Mevsim güzdü,hani derler ya
Bağ bozumu;
Bir rüzgar esti
Toz toprak havada uçtu...
Aslın da nedeni belli bir bozgundu

Gönülde yaşanmamışlıkların görülmez,
Yüzümde ise yaşanmışlıkların bilinmez
Derin ayak izleri var...

Aynalaaaarrrr oooyyy aynalaaarrr
Gençliğimde ayrı düşmemek,

Bu gün
Yerle yeksan olsun
Aşk şarabı dolu güğümler
Kırılsın dökülsün
Şah damarından boşanan kan misali
Aksın An da meyler..

Göz her şeyi görmez azizim,
Senin yok dediğin yerde var olurum,
Ben yaşamak istersem,
Kuru ağaçtan bile yar bulur,
Can olurum...

Yüreğim altın kafesti
Bütün kuşlar yüreğimdeydi
Celalinde ki şevkatini
Altın kafese tutunan
Bütün kuşları zorla gökyüzüne
Fırlatmak istediğimde anladım.