Yorgunum tabii
Yerin dibi
Göğün tavanı
Hiç bir zaman
Kesmedi ortası...
Duygu pazarında geziyorum boş boş, hissiz,
Çığırtkan ve sessiz pazarcıların arasından yürüyorum.
Rengarenk, allı morlu, aklı karalı duygular tezgahlarda,
Kimisi taze, kimisi geçen mevsimden kurutulmuş,
Boynu buruk...
''Abla bunun kurusu tazesinden güzel olur'' dedi,
Yurtsuz değildi Aşk
Yurda ihtiyaç duymayandı...
Hep kalacak sandı,hancı
Buydu yürekteki sancı...
Biraz zaman verin bana
Biraz geçmiş, biraz da gelecek
Zamanla var varlığım
Zaman yoksa ölüyüm ben..
Neye ,nereye doğduğuna bakmadan
Doğum deyince sevinir insan
Neyi sonlandırdığına dikkat vermeden
Ölüm deyince üzülür insan...
Yağmur duasına çıkmak gibiydi aşkımız,
Benim elimde şemsiye,
Sırtımda yağmurluk.
Senin gözlerin de güneş gözlüğü,
Ayaklarında parmak arası terlik.
Toprak kokusuna
Çay demledim.
Yağmurun
Bozuk ,çata pata
Sesinin huzuruna,
Kızıl kahve rengi ekleyip.
Ölümden korkarız
Onu bir son sanırız..
Bir yönden haklı olsakta
Biz ayrı düşebilen,ama
Asla ölemiyen varlığız...
İkisi de bütünün
Bölünmez parçası,
Sevgi tavanıysa,
korku da tabanı.
Hani yer ile gök,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!