Şule Akşit Şiirleri - Şair Şule Akşit

Şiir olduğu vakitler
Şiir yazamıyor insan
Alıştıra alıştıra geldin ya
Usul,usul...
Alıştıra alıştıra git,
Konu sevgi,muhabbetse

Vakitsiz tüketmişim üzülme haklarımı ,

Geriye elimde bir dolu

Az yada hiç kullanılmamış sevinme kaldı.

Başına ödül veremem,
Ederi nedir bilmiyorum zaten.
İnsanlık namına işte,
Ben'i görürseniz ,
Söyleyin bana dönsün.
Bırakıp gitmenin vakti,

Şimdi bacak bacak üstüne atıp
Oturup seni suçlayalım
Sen af dile
Sonra alt bacakla üst bacakları değiştirip
Oturup beni suçlayalım
Ben af dileyeyim

Kaçmaktan yorgun olsa da
yaşamak için tek bildiği kaçmak olan
Ve susmanın narsist keyfini yudumlayan
Bir insana, ne desen karşılığını bulmaz.
Dipsiz kör bir kuyuya taş atmış gibi...

Nerede bir yangın görsem,
Çığlık çığlığa,
İçim titrer...
Dayanamam...
Sanki ben yanarım,
Derinlerimden bir aah yükselir,

Bırakmak zorun zoruydu,

Arzu , baş edilemez .

Başlamak korkulu.

Savaşın kazananı yoktur
Dumura uğramış zihinler
Esma cenginden yorgun düşmüş
Niye,neden diye soran,soramayan..
Şaşkın,ürkek,seyyal savaşçılar...
Şule Akşit

Büyük küçük insan,
Çeşit çeşit hayvan ,
Bitkilerin ve rüzgarın
Doğada ki yankısı,
Nereden geliyor bunca tını ?

Ergen odasından halliceydi yaşamın;

Uçmaya hevesli yüreğin ,
Pencere pervazına takılmış
Ne zamandır oradaysa ,