Yüreğimde heyecan
Gözümde kızıl ufuk
Dağılıyor bak duman
Semalarda bir hoşluk
Muştularla söylenir
Ben köylüyüm
Köy çocuğu
Aylardan temmuz
Babam yoncada iken
Anam beni toprak evde doğurmuş
Toprak gibi yumuşak olsun diye yüreğim
Beyaz sayfalara siyah yazılarla yazdım
Çamurlu, çakıllı, dikenli yolları
Karanlığı bölen çığlıkları, nağmeleri
Hepsi birer şahit, akan yılları
Beyaz sayfalara siyah yazılarla yazdım
Bir çocuk bakarken miskin ve bitkin
Bin parçaya bölünür dünya gözümde
Görüp geçivermek derin bir acı…
Bir çocuk sayarken kayan yıldızları
Işıklar boğulur avuçlarımda
Umudum kabarır akşam olunca
Bir garip özlem tüter gönlümde
Gözlerim açılır güneş bulunca
Bir yeşil yaprak düşer ömrümde
Heyecan kalbimin orta yerinde
Sanma ki bu devran böyle sürecek
Bir gün gelir yazın kışa dönüşür
Ufkundaki güneş elbet sönecek
O gün gelir sonun başa dönüşür
Az ile çoğun bittiği noktada
Çok hikmetler gizlidir dua iklimlerinde
Kasırgalar içinde yön veren kaptan olur
Yusuf gibi olsan da kuyuların dibinde
Bilmezsin ki varlığın Mısır’a sultan olur
Dua ruha hayattır kulların başucunda
Karanlık ufukların nurlu şafağı
Kapkaranlık dünyamız nurunu bekler
Rahmete hasret çölün şefkat ırmağı
Yarık yarık topraklar suyunu bekler
Bütün bir kainatı özlemin sarmış
İsli cam fanusta döner şu devran
Dehlizler boyunca kandiller kemer
Biçilen vadeye yürür her zaman
Bir mıknatıs gibi özüne çeker
Kimine saraydır, kimine kafes
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!