Suat Çiçek Şiirleri - Şair Suat Çiçek

Elem yok, O var
Kapısı çok, O yar

O’dur halik, O’dur malik
O’dur melik, El cebbar

Ömrünü siper eder, yılları devirmiş olursun.
Neler yaralamış seni, hiç farkına varmadan…
Ne dolaplar dönmüş ardında, bilmeden;
Ne mevziler atlamışsın,
Ne kurşunlar yemişsin—
Bundan kime ne?

Ahmet Rasim Sokak’ta eski bir konak
Varlıklı bir ilçede yokluğu açılan iki pencere
Sığınmıştı beş parasız beş öğrenci
Cepleri delik,
yürekleri yangın yeri.

Küfür tek millettir; rengi yok, bayrağı yok
Dünyaya illettir; dengi yok, durağı yok

Ne doğu tanır ne de batı; zulümde birleşir
Zulmün sonu hüsrandır; ateşinde körleşir

Yıldız olup vardın en yüce mertebeye
Kutlu zafer izharındır şehidim
Melekler yoldaşın peygamberler komşundur
En büyük nimetler mazharındır şehidim
Meşhedin diriliştir sonsuzluk yurduna
Hakk senin medarındır şehidim

Ölüm mutlak hakikat gerisi bomboş
Kibir başa geçince akıl kalır başıboş

Günde beş vakit
Namazdır namaz
En yüce akit
Namazdır namaz

Seherde uyan

Ne güzelsin tevekkül düşen yağmur gibisin
Islanan topraklarım hayat bulur seninle
Yangın vuran dalımda körpe tomur gibisin
Yeşerir yapraklarım sıhhat bulur seninle

Zifiri karanlıklar aydınlanır, ardından

Kimsin sen bilemedim
Sırrına eremedim
Senden de geçemedim
Oy gönül, gönül, gönül

Oy gönül gönül gönül

Duvarlar sararır akşam olunca
Umut tohumları yatar gönlümde
Karanlık dağılır güneş bulunca
Yemyeşil yapraklar açar ömrümde

Gariplik dökülür omuzlarımda