Güneş başka ufuklara yönelir
Doruklar daha başka bir kızıl
Yıldızlar kayar semadan
Çığlıklar içinde
Sessizce...
Memleketim…
Doğunun bir dağ köyü.
Rüzgâr sert eser,
kış insanı sınar
ama yürek
ter temiz atar orada,
Gönül bahçesinde ötmek istedim
Açmadı goncalar gül üzdü beni
Sonsuzluk aşkıyla medet diledim
İfade etmede dil üzdü beni
Sabır ilacını azimle ezdim
Savrulmuş nefsinle hadsizlik yapma
Her hesap içinde hesap bilen var
Ölçüsüz hesap hak olur sanma
Akıbet sonunda hesap soran var
Haksızı hak görür nefis ve şeytan
Hani her şeyin kaynağı sendin
Mantık ilkelerin güya senin en kuvvetli rehberindi
Dokun(a)madığından anlam veremediklerini boşver ediyordun
Ruhsuz bedeni yaşatıyordun aklınca
Bunu da en büyük maharet sayıyordun
Fravunca hükmetmek için dünyana…
Gök kubbe yer olmadan
Affet beni Allah’ım
Açan gülüm solmadan
Affet beni Allah’ım
Sen rahimsin rahmansın
Azim ile sabır güzel bileşke
Sabır azmi istikrara çevirir
İkisi bir olup gelince meşke
Azim sabrı çok yarara çevirir
Karıncalar yuva yapar tümsekten
Meyus mevsimine veda ederek
Umut ikliminde sana el açtım
Elimde dilekçem sana dönerek
Bağışla kulunu sana dil açtım
Nefis kalesine tırmanıp uçtum
Diriliş bestesinde sen bir heceydin
Uyanışa geçerken düş mevsiminde
Zalimin rüyasına kabuslu geceydin
Aydınlığa koşarken loş mevsiminde
Yeni doğup çırpınan bebek gibiydin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!