Sonsuzluğun Derinliği Şiiri - Aykut Kınay

Sözlerin kalıcılığında
bir iz bırakma telaşıyla
yaşıyor insan.

Bir ömür
içinde bir sır taşıyor;
kendini okumadan
geçip gidiyor.

Kozmik oluşumların
tepesinden bakarken,

ardında kalan gölgelerin
bir gün silineceğini düşünüyor.

Zamanın akan soğukluğu
yüzüne dokunuyor.

Birden fark ediyor:

Her davranış
bir surete dönüşüyor.

Gerçek yüzüne
yaklaştıkça
ondan uzaklaşmak istiyor.

Her şey
aslına döndüğünde

kırılan yalnızca
görüntüler değil.

Sonsuzluk sandığı
bütün uzaklıklar
içine çöküyor.

En büyük sancısı
tanınmak değil;

içinde taşıdığı
sonsuzluğa
yabancı kalmaktır.