Sor Beni Şiiri - Aykut Kınay

Sor beni... Sor beni şu karşı dağlara;
Ak düşmüş başıma; sırdaş kim ola?
Tüter dumanım, karşı yamaç yana...
Senden kalan bir taş buldum bayırda!

Özüm arar: "Bana senden iz lazım...
"Çöktüm ağaç altına, gölgem yâr oldu.
Pabucum bol imiş, ayak toprak dolsun;
Kendimle oturdum... Yerinde taş ağır.

Pus düştü civara, asam bana yoldaş.
Gör kendinde! Bak, kendin yanarsın.
"Toprağa yattım da... Heybem ola döşek"
Serdim hırkamı, baş koydum taşına.

Kapandı gözüm, vardım anca uçmağa.
Tacım dağılır, yine ben sana dönerim.
Gören gözümde O'ndan ayrı yok bize;
Güneşe doğru kendimde tanıdık bahar.