Son İmtihan Şiiri - Ebubekir Aktaş

Bir gün yorulacak çırpınan yürek,
Ansızın duracak akıp giden kan.
Ne veda etmeye vakit yetecek,
Çekilip gidecek tendeki bu can.

Belki bir ikindi, belki bir sabah,
Dudaktan dökülen o son cılız ah,
Affeyle günahım ey ulu İlah,
Duracak göğsümde işleyen zaman.

Bir garip sızıyla dinerken göğsüm,
Bitecek içimde o koca düğüm,
Toprağa değecek nihayet yüzüm,
Sükûta bürünür dildeki lisan.

Artık ne keder var, ne tatlı telaş,
Kirpiğim ucunda kuruyacak yaş,
Kapanır defterim yavaşça, yavaş,
Sessiz bir limana demirler insan.

Soğuk bir mermere kazınır ismim,
Toprağa karışır fani bu cismim,
Duvarda sararıp solarken resmim,
Unutulur adım, kalmaz bir nişan.