Tükendi sabrımın son basamağı,
Buraya kadarmış bunca serüven.
Söndürdün içimde tüten ocağı,
Kalmadı kimsede zerre bir güven.
Durakta bekleyen yolcu misali,
Savurdun ellere dertli ahvali.
Yıkıldı bağrımın yorgun mecali,
Kalmadı içimde yarına güven.
Beni yaktığın bu ayrılık narı,
Kışlara çevirdi bütün baharı.
Yitirdim elinde ben olan varı,
Sana da bu hasret dert, keder olsun
2010
Ebubekir AktaşKayıt Tarihi : 17.05.2026 21:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Şairin 4. şiiridir...




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!