Sırr-ı Aşk Şiiri - Sabri Servetoğlu

Aşk bir hicrandır bazen,
Bazen vuslatın ilk nefesi…
Kimi gönülde bir sızı,
Kimi ruhta ilâhî sesi.

Bir rüya ki uyanmak güç,
Bir ateş ki yanmak hoş gelir.
Hakikati gören gözlere,
Nefs dar gelir, ruh göç gelir.

Ey gönül, sanma sevda kolay,
Her yolun bir bedeli vardır.
Gül isteyen dikenle konuşur,
Her vuslatın bir gecesi vardır.

Aşkı yazan kalem değil,
Yaradan'ın kudretidir.
Kalbe düşen her imtihan,
Kulun kendi aynasıdır.

Sevda için can verilmez,
Can zaten emanet-i Hakk'tır.
Aşk diye nefsine kanan,
Kendi ateşinde yanmaktır.

Bir hayal uğruna eğilme,
Her parlayan nur değildir.
Hak ile yanmayan sevda,
Gönülle doğan huzur değildir.

Seven gariptir bu âlemde,
Çünkü yükü ağırdır sevdanın.
Sessiz ağlar gecelerde,
Dili susar, konuşur yarası.

Bir nefes midir aşk yalnız,
Yoksa nefesin sahibi mi?
Arayan kaybolmaz yolda,
Bulur kendi hakikatini.

Aşk bir sırdır, çözülmez,
Her gönülde başka yanar.
Kimi sevgilide kalır,
Kimi Sevgili'ye varır.

Ve bil ki ey gönül;
Gerçek aşk ateş değil, nurdur.
Yanan kül olmaz her zaman,
Bazen yanmak yeniden doğmaktır.