Nasıl düşlemem ki seni
her hücrem sana muhtaçken
nasıl gelmem ki sana
kalbim sen diye atarken
Gözlerini düşleyince ay kıskanır seni
Ah Be Hayat
Sen Mi Bana Düştün
Ben Mi Sana Bilinmez
Ama Tutsağız İşte Birbirimize
Sen Bana Zindan
Ben Sana Zincir Pranga
Düş sokağı sakinleri
Tik tak
Kapıyı çalan ben
Sonsuzluğum yolsuz kalmış
Sizde bir tutam umut var mı
Yavrum kapatma gözlerini
Gökyüzü gözlerinde duruyor
Ah biz tümüyle bir meçhulüz
Sen umutlarını yitirme yavrum
Biz gideriz sıra sıra rüzgar içinde
Elbet döneriz sevgiyle
Bana benden daha yakın bir aşk var
Adı elif bu aşkın dili elifçedir gönülde
Elifi elifçe sevmek aşkı kutsamak gibi
Her zaman aşk insanı kutsardı oysa
Bu sefer böyle bir değişiklik oldu diyelim
Bana sorarsanız elife dair her şey güzel
Elif’i sevmek,
bir harfi anlamaya çalışmak gibidir—
düz bir çizgi sanırsın,
oysa içinde
başlangıç gizlidir.
Belki dar ağaçları gömülünce yine salıncaklar kurulur
bir çocuk sonra cebine doldurur maviyi mavilikleri
hani sevmeler zarar olmasa ömürler hani ziyan
belki hayat sakat doğmaz kucaklaşınca aşklar
içerde kurumuş pencereler çatlamış duvarlar
buram buram kokar hayat yüreğim yanık yanık
Emekçi kadınlar, yürekten güçlü,
Çalışan eller, yorulmaz, tükenmez,
Toprağa dokunan, hayatı yeşerten,
Birer kahraman, birer nehir, birer rüzgar.
Gecesi gündüzüne karışan,
Emekçi kadınlar, yürekten haykıran,
Dünyayı döndüren, her sabah uyanan.
Ellerinde umut, gözlerinde sevda,
Geceleri bile sabah eder rüyada.
Taşır ağır yükleri, omuzlarında dünya,
En büyük devrim sevmektir arkadaş
çünkü her şey sevgiyle başlar
sevdası olmayanın davası yok
sevda ile yara almayanın
kavgası kendisine zulüm
sevda ateşiyle yürek yanmadıysa
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!