Seni beni anlatır elif
Belki de yalnızca seni
Bir ezgi bu biz sere serpe
Gökyüzün de uçan ruhum
Mutsuzluktan binlerce adım öte de
Oku ezberle en güzelini
Okumazsan eğer üzerler seni
Ve seni seveni
Oku ki güzel olanı
Seni okuyanda bir güzellik bulsun
Ölesim var kardeşim ölesim
Hiç kimseye sormadan
Arkama bile dönüp bakmadan
Ölesim var inan öylece
Bilir misin şimdi ne haldeyim
Geceyi delerken sessiz bir düş,
Adını fısıldar yorgun bir kuş.
Kalbimde açan solgun gülde,
Senin gülüşün var, ey gülüm, düşümde.
Gözlerin deniz, sabahı bekler,
Ben yaşamayı bilseydim
böylesine ölmezdim
ben ölebilseydim
böylesine acı çekmezdim
Ne hayat var kıyılarımda
Kaç sokaktan geçtim bilmiyorum
her sokakta bin bir acı vardı
perde arkasında hep bir öykü
güllerin boynunu bükmüştüler
dağlarda hiç su kalmamıştı
bir cehennem ki hep coşarken
Öyle bir güzelsin ki yar
Hani eşsiz güzelliğin
Beni hayatla tanıştırıyor
Cennete inanmamı sağlıyor
Öfkeyi belayı bir yana bırakıyorum
Ve arınıyorum tüm isyanlardan
Hava dolar ciğerlerime —
görmediğim bir hakikatin ağırlığıyla.
Azot kadar sessizim,
oksijen gibi yanmaya meyilli.
Duygularım da gaz aslında:
Çoban olan sürüsüne yol gösteremez olmuş
nice çınarlar devrilmiş çürüyüp gitmiş ah yar
çoban olan gece de bir dolunay mı görür şimdi
özlem bitti de gardaş söyle bu ölümleri kim ekti
bir bir toprağa düşüyor canlarımız gözyaşlarımız
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!