Sinan Bayram Şiirleri - Şair Sinan Bayram

Aşk, ne bir başlangıçtır ne bir son,
Sadece varlığın kendi yankısıdır.
Bir kalp başka bir kalpte kendini arar,
Ve bulduğunda evren yeniden doğar.

Sevgi, yalnızca his değil, bir düşüncedir;

Yiğidi yanmak ta görmüşler
Ey yiğit yanıyorsun demişler
Yiğit ben yanarım kül olmam demiş
Neden diye sormuşlar
Yiğit çünkü aşk var demiş
Aşk ateşi aşığı kül eylemez

Aşk, ne bir başlangıçtır ne bir bitiş —
iki varlığın arasında değil,
varlığın kendisinde doğan bir sessizliktir.

Kalp, bir anda kendine yabancı olur;
ben dediğin çözülür,

Senin sesinle başlıyor sabahlar,
Bir maden gibi ağır,
Bir bakışın, bin yıllık bir element.

Kalbim —
Bir laboratuvar gibi çalışıyor içinde,

Bir melodiyle başlar her şey,
duyulmadan önce hissedilen.
Kalp, kendi ritmini unutur
başka bir kalbe kulak verince.

Aşk bir notadır,

Gözlerin bir deniz, içinde kayboldum,
Kalbimi sana verdim, geri alamadım.
Bir gülüşün yeter, bin derde daldım,
Adını andıkça, yeniden doğdum.

Yollar hep sana çıkıyor nedense,

Gönül aşka düşünce
Aşkın şairliği tuttu
Şiirler aşkla tutuştu
Yanmanın adı aşk oldu

Kül ateşe dönüşünce

Bir gül açar sensiz her gecemde,
Kokusu kalbime dolanır sessiz.
Adını yazarım her hecemde,
Ateş olur içimde, yanar gizsiz.

Gözlerin bir deniz, ben bir damlayım,

Aşk, kelimelerin en ağır yükü.
Söyledikçe eksilir,
Sustukça büyür.

Bir bakışın içindeki evren kadar derin,
Bir kalp atışının arasındaki sessizlik kadar yakın.

Biz hiç sınır tanımadık be gülüm
öyle ki bugün zindanla tanışan
kendini sınırlayanlardır inan
aşk böyledir işte

Hani bizde zindandayız