Sinan Bayram Şiirleri - Şair Sinan Bayram

Çorak topraklara benzer benim öyküm kurak geçmiş sol yanımın pek sevmediği iklimi ilkbaharı görmeden çoktan çok kış gördüm gönül vuslata ermez belki ama bu kış bahara ermeli bir zamanın rüyalarında umut direttim uykusuz geçen gecelerde gözlerimde tek bir ışık kaybolan saatlerce kayboldum sanki kendimi yitirdim birer birer silindi zihnimden sevinçler duyulmuyor en sevdiğim ıslık düşmelerime devam ettim istemsizce kırık dökük ardı ardına yenik düştüm yalnızlık köşem oldu içimde kaybolmuşluğa ait bir düşkünlük çıkmazı bölük bölük kimseli kimsesizliğimi aldı kelimelerin yetersizliği derinden vurdu aradım durdum geçmişin sararmış sayfalarında kaybolmuş o eşsiz duyguyu yaşama sevincime bir yoldu belki de halime hem gülüp hem ağlayan yolsuzluğum yaşamadığım gençliğimin ardından yaralar kanar kanadıkça giderir susuzluğunu ömürdür ilk nefesle son nefes arasına sığdırılan ömürde değil gönüllerde yatar sonsuzluğum

Sinan Bayram

Gecenin usul adımlarında,
Bir düş süzülür yastığıma,
Ay, parmak uçlarında gezinir
Ve yıldızlar fısıldar adıma.

Bir çocukluk gülüşü belki,

Ah Be Hayat
Sen Mi Bana Düştün
Ben Mi Sana Bilinmez
Ama Tutsağız İşte Birbirimize
Sen Bana Zindan
Ben Sana Zincir Pranga

Bir kırlangıcın uykusunu düşün
Sonra en güzel düşler senin
Yüreğinde sızlayan bir aşk olacak
Prangalar paslı hasret senin

Bir pervanenin yanışını düşün

Zihin, kendi gölgesini yutan bir labirenttir,
ve ben o gölgenin içinde yürüyen bir yankıyım.
Rüyalarımın diliyle konuşur dünya,
ama anlam, çoktan suya karışmış bir kelimedir.

Bir ağaç düşünür — kökleri bulutlarda,

Sessiz bir akşamın eşiğinde,
zihnimde yürüyen ayak sesleri var.
Her adım, unutulmuş bir sorunun yankısı,
her iz, görünmeyen bir kelimenin ağırlığı.

Bir fikir düşer kalbime,

Karanlıkta parlayan binlerce yıldız —
ama gökyüzü değil bu,
zihnim.

Her nöron bir evren,
her sinaps bir şimşek;

Bir gün yürürken yollar düşündürdü
İçmişim lakin kafam içmeden de güzel
Bir taş buldum seslendim o da yürüdü
Gece siyah gece karanlık bir bana özel

Olmuştur diye bir kaç güzellik düşündüm

Duvarlar prangalar
Mahkumun kader ortağı
Yol uzun yangın büyük
Görüşme gününe gelen olmaz
Hasret gönül tetiğini yoklar
Zifiri gece bir şarkı söyler

Duydum dedi ki

Ne kadar kendimi kandırsam boş
Sağım hüsran solum hüsran
Ruhumun azabı dinmek bilmez
Siz bakmayın benim allah deyişime