Gel gönlüme, sensiz içim dar oluyor,
Hasretinle yüreğimde kor oluyor.
Gecelerden sabahlara yol olur,
Sensiz geçen her an ömrüm soluyor.
Gözlerinde bir umut var, sevdiğim,
Ey ben
bir tarafı cennet
bir tarafı cehennem olan
Gör ki hayat nedir
istersen oyalan
istersen sızlan
Ey can yoldaşım
Bir hayat düşlüyorum
İçini güzelliklerle süsleyerek
Bir hayat istiyorum
Aşk ile geleni yar bilerek
Bir hayat isterim yaşamak adına
Ey çocuk
Sen hikayeni bilsen
Masumiyetle bakmazdın
Melek olarak geldin
İnsan olarak gideceksin
Gelişin hep bahar sevincide
Ey gönlüm biz sürgünüz bu kentte
hasretimiz yabacı böylesi bir bahara
gel kurşuna dizilelim ey gönlüm
yetim kalmasın yürek ateşimiz hadi
Bu şafaklar neden yabancı bize
Sen yaren bir eylülsün yine
Ben kırık dökük bir sonbahar
Kırgın düşlerde bir gülsün sen
Ben acılarla kurumuş bir toprak
Ey oğul
yeryüzünün mektubunu aç oku deriz
fazla öteye gitme o mektup sensin biziz
Ey oğul
alem bildiğin avuç içi kadardır
Mecburiyetim doğan şafağa değil sanadır sevgili
bir kül güle dönmüş hep bülbül gözyaşlarıyla yanarken
gölgeler prangalar içinde yürümekte hasretin zindanında
esaretim sen diye yazılmış bu doğan şafağa sevgili
şimdi sen gel öyle bir yazıp anlat ki bu aşkı
kelebeklerin ömrü uzasın aşkla hasret duraklarında
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!