Sinan Bayram Şiirleri - Şair Sinan Bayram

Aşk, pozitif sanılır,
ışık gibi anlatılır hep.
Oysa negatifi bilmeden
değerini bulmaz hiçbir şey.

Seni sevmek,

Anlatılmaz artık küçüğüm
Anlatılmaz gökyüzünün rengi
Yeryüzü böyle kanarken
Gökyüzünde renk mi kalır
Kalsa bile anlatılır mı bu hal
Hayır küçüğüm hayır

Oku okumaktan güzel ne var ki
Yaz sonra yazmakta güzel şey

Ve şunu unutma unutulmaya uzaktır
Güzellikler paylaştıkça daima çoğalır

Anne, seninle dünya güzel,

Bütün renkler seninle özel.

Gözlerinde sevdanın izi,

An gelir, susar kelimeler,
Bir bakış yeter anlatmaya.
Kalbinde saklı bir ezgi gibi
Çalar hayat, usulca, yara yara.

An gelir, düşer aklına eski bir gün,

Bir rüzgâr eser içimde usulca,
Tozlu bir defter açılır ansızın.
Sayfalarında eski bir gül kurumuş,
Kokusu bile kalmış yarım yarım.

Bir pencere kenarında kalmış sesler,

Hayat…
Bir soru gibi başlar nefesle,
Cevabıysa hep başka bir soruda gizlenir.
“Niçin varım?” der insan,
Ve sessizlik, kadim bir bilgelikle gülümser ona.

Senin adın,
ruhumun en derin suyuna düşen
bir ışık halkasıdır—
yayılır, genişler, beni bana hatırlatır.

Aşk, belki de

Ey kor aleviyle beni yakan aşk cemresi

Zaman yorgun şimdi biliyor musun vakit durgun
Bir ben varım ah aşk ile vurgun

Şimdi tüm güzellikler şiirdir aşk cemresi

Sürgün yedim gözlerinden bir gece,
Ne veda vardı, ne de bir kelime.
Sessizlik giyinmiş ayrılık gibi,
Sustun... ve ben düştüm kendi içime.

Yollara düştüm, bilmediğim sokaklar,