İnancını hiç yitirmedin değil mi
Hala umudun var
Her ne kadar acı çeksen de
Hala iyi ve güzel şeylere bel bağlıyorsun
Ama biliyorsun ki
Gün gelecek direncin düşecek
Bir gölgedir geçip giden,
Bir izdir kalan…
Zaman, avuçlarımızdan süzülen
Bir tespih tanesi gibi kırılırken
Sesini duyarım seleflerin:
“Biz buradaydık.”
Ölü bir adamın öyküsünü anlatır rüzgar
Her esişinde yüreklere bir hüzün serper
Ölü bir adamın hayatıdır bu baktığın mezar
Her konuştuğunda nice yürekler dağlar
Hançeri mahşer nedir bilir misin sen söyle
Nefesini keser hançerler yüreğini yakar
Biri hancıydı diğeri ise yolcu
Ve ikisini bir araya getiren bir uçurumdu
Yolcu hancıyı bir uçurum kıyısında buldu
Ve ona sorar ne yapıyorsun diye
Hancı cevap verir yaşıyorum der
Yolcu uçurum kıyısında hiç yaşanır mı
Hangi sevdada yitirdim benliğimi
Gönül aşk deryasına nasıl düştü
Yandıksa ateşe ne diye daldık
Yetmedi mi hece misali eksilmemiz
Hangi mezarda buldum kendimi
En dibe vurmuş kişi duydu
Cehennem dedi bir zindan
En dibe vurmuş kişi ses verdi
Cehennem mi hangi roman lan o
Aynı dalda varlık ve yokluk eridi
Bulanık su bir uçurum aşığı
Hangi sözüm ölümü anlattı ki sana
söyle yokluğumu gömüp geleyim
hangi sözüm aşkı anlattı ki sana
söyle aşkla hallenip geleyim
Hangi sözüm beni anlattı ki sana
Bilmem hangi yokluğa vursam kendimi
hangi mezar alır benim bu ağır bedenimi
seni düşünüyorum ey gönlümün sahibi
sevdan sır düğümlü bir hasret gibi sevgili
Sürgün vakitlerde çıkmazdayım yangınlardayım
Hani bilmem yanmakta ne var
Yanarım işte öyle hiç sorma
Ama yine de bilirim sevdam
Yüreğimin sesi aşka bölünür senle
Hani görsen beni kızmazsın o kadar
Hani nerde düş kuran
Gelsin bize yaşamayı öğretsin
Hani nerde be dostum
Nerde o düşlerini yitirmeyen
Hüsrana uğramayan güzellik
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!