Hangi sözüm ölümü anlattı ki sana
söyle yokluğumu gömüp geleyim
hangi sözüm aşkı anlattı ki sana
söyle aşkla hallenip geleyim
Hangi sözüm beni anlattı ki sana
Bilmem hangi yokluğa vursam kendimi
hangi mezar alır benim bu ağır bedenimi
seni düşünüyorum ey gönlümün sahibi
sevdan sır düğümlü bir hasret gibi sevgili
Sürgün vakitlerde çıkmazdayım yangınlardayım
Hani bilmem yanmakta ne var
Yanarım işte öyle hiç sorma
Ama yine de bilirim sevdam
Yüreğimin sesi aşka bölünür senle
Hani görsen beni kızmazsın o kadar
Hani nerde düş kuran
Gelsin bize yaşamayı öğretsin
Hani nerde be dostum
Nerde o düşlerini yitirmeyen
Hüsrana uğramayan güzellik
Hani bir zulüm okuyorum yine
gökyüzümde hiç bulut yok
hani bir hoş oluyorum yine
okunmamış mektuplarım var
duvarlarımın avuç içinde saklı
ne zaman okumak istesem
Sarhoşluğumuz kimi zaman şişede
Kimi zaman gönülde kalır
Aşk sarhoşuyuz biz
Aşk sarhoşuna
Ayık gezmek haramdır
Yüz süreyim saçının her teline
Ey canı canan yar
Umudum dermanım sensin
Ey güzellik abidesi yar
Aşka tutsak aşka teslimim
Işığı gözler de bulmayan gönül de arar
İnciler ne kadar derinlerde olursa olsun
Güzellik kendini ele vermeden aratmıyor
Şarabı içerken yari severken kutsamak gerek
İkisi de ihmale gelmez ikisi de bir eder
Ben seni çok ama çok sevdim gülüm herşeyimle
Seni sevmek seninle olmak çok şey öğretti bana
Çok sevmekten ziyade güzel sevmekmiş mesele
Güzel sevmek çok sevmekten önemli imiş daima
Ki ben seni çok severkende güzel sevmiştim yine
Seni sevmenin her türlüsü bende saklı
Gözlerin vururda beni gönlün haberdar mı
Nicedir gelip geçerim önünden beni gör diye
Gönlün sezmemiş beni gözlerin hiç arar mı
Şimdilik gökyüzü benim değil belki yarın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!