Hayat yanlışların götürdüğü bir doğrudur
Doğrular yanlışları savunmaz yanlışlar doğrusuz olmaz
Bir dini savunmak tüm dinleri savunmaktır
Ne kadar özgürüm ben —
Rüzgârı seçemem ama
Yelkeni açmak elimde mi hâlâ?
Yoksa o da çoktan yazıldı mı
Zamanın görünmez defterine?
Öyle bir kadın seversin ki sana şiir olur şiir doğurur
Sen aşk oldu sevda doğdu zannedersin ne güzel
Kadın tüm güzel hislerin baştacıdır sevgi buyurur
İnsan bir kadını sevince tüm güzellikler ona özel
Kadın gökkuşağıdır erkek ise dışlanmış siyah
Toprağın derininde uyuyan o sessiz tohum,
Bir kadının eli değince uyanır uykusundan.
Güneşin her sabah yeniden doğuşundaki o azim,
Alır rengini bir yüreğin bitmez tutkusundan.
Bir fırtına kopsa, önce onun saçları dalgalanır,
Derler İhanete düşünce yahu da
Beklenir ki çarmıha gerilsin isa
Bu adalete ters düşüş be usta
Kafası kendinden bile güzel
Halden anlamaz kıymet bilmez
Karanlık koridorlar, sonsuz bir bekleyiş,
Suçluluk hissiyle yoğrulmuş her deyiş.
Kapılar kapanır, açılmaz umutlara,
Bürokrasinin demir yumruğu ruhlara.
Uykudan uyanış, bir böceğin bedeni,
İnce bir pusudayım yine
Hasretin dalgasında savruluyorum
Gözlerin geliyor aklıma inceden
Yüreğim titriyor hemen oracıkta
Sana bu mektubu siperden yazıyorum
İyilik ekersen, sevgi biçersin,
Gönülden verirsen, değer içersin.
Bir söz düşün, yumuşaksa dili,
Yıkılan kalbi yeniden işler beli.
Yalanla örülen hiçbir yol uzun değil,
İnsan diye bir söz var,
Sadece yürüyen değil, düşünen.
Kimi altınla tartar hayatı,
Kimi bir çocuğun gülüşüyle.
Doğruyu bilmek kolaydır aslında,
İnsan hayata karşı büyür,
Rüzgârın tersine yürüyen bir kıvılcım gibi—
Adım attıkça çoğalır,
Düştükçe derinleşir,
Ağladıkça genişler içinin sesi.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!