Bir şeyler bize geç kaldı
Biz bir şeylere geç
Bedel ödeyen biz olduk
Mutluluk hep kendini arattı
Bir şeyin kulpu olur da
insanın kendine olmaz mı?
Tutacak yer arar dururuz
düşmeden, dağılmadan,
görünmeyen bir çizgiye asılıyken.
Kum taneleri gibi dağıldım sevdam
belli kavuşamayacağız bu dünyada
tükenen umudum değil ömrüm
ölüm gülümser olmuş bana
Bir acayip olurum özlemin vurunca
Sevda sözcüklerin bana değil elbet
Denizlerin mehtabına uyandım yine
Bir yanım cehennem bir yanım cennet
Seven hiç olur mu sevda mağduru
Neler hissettirdin bana sen öyle yar
Mecburiyet doğuyor benden sana
aşk oldu mu teslimiyet oldu mu
mahcup hissederim kendimi
anılarla avutunca yüreğimi
Uzaklar efkarımdan bana yol olur
Kuşluk vakti indi yüreğime,
Gümüş bir sessizlik gibi durgun.
Güneş, incecik dokunur saçlara,
Ve dünya susar, bir an boyunca.
Bir fincan çayın buğusunda sen,
Kılıçlar sustu, dualar yankılandı taştan,
Zırhlar değil artık, düşünceler parıldar.
Her yara bir sır taşır,
Her sessizlik bir yemindir zamana.
Kutsal toprağın ötesinde aradılar hakikati,
Kuytularda bir menekşe
Taze hayat gibi kokusu
Nice çığları yutmuş
Firari eşkıya ya benzer
Şiir salkımı bir hasret
Deli zaman
Sürüldük gittik
Hazır olmadığımıza
Leyli yar
İçerde mevsimler kurur
Belalıyım galiba
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!