Bahara takılan akıl
Gönül aşktan nasıl vazgeçsin
Hüzünde ölmesin
Aşk hüzünle güzel
Gönül ver sen aşka takıl
Muhabbet candır, gönül işidir,
Sevgiyle başlayan bir gülüş gibidir.
Tatlı söz, güzel dilek ne güzeldir,
Kalpleri birleştirir, dargını bile güldürür.
Muhabbet etmeyi bil her zaman,
Ne bu diken ne bu sarmaşık ölmez
İçtiğimiz şarap bu değil elde kadeh
Muhbir aşk şiir kendini ele vermiş
Gülümserken görülmüş acı düşler
Yok olmak idi aşk bir rivayete göre
Sana çıkan yollar, ayağımın altındaki toprak değil,
Ruhumun eğildiği, o en mukaddes eğiliş.
Adını anmak; bir mabedin sessizliğine dahil,
Ve her bakışın, kalbimde yeni bir diriliş.
Göğsümde sakladığım o dokunulmaz hazine,
Mülteciyim asi yüreğimle sevdana
biliyorum ki bu cehennemi
ancak sen uslandırabilirsin
yaşam ateşimsin yürekte sevdam
hani zindandım ben bir ateş yuttum
hasretinle alev alev tutuştum
Kim ne derse desin
Biz meçhul yolların firari yolcularıyız
Sevdamız için yürek yakar
Yine de sevdiğimizden kaçarız
Bir kadehte demleniriz dostlarla
Muhabbet içinde bir hoş olur
Şiirdi muhabbetin en güzelinde
İçerde can mağrur canana akar
Her şeyden hiç bir şey oldum ben
Böyle anılıyor aşka layık aşıklar
İstersen şimdi bana mektup yaz gönder
Hücrem tümüyle aşk ve hasret yuvası gibi
Demir parmaklıklar bana yoldaş olur
Gözyaşlarım ziyan olmaz dökülür aşkı sevdaya
Aşkı zindanda öğrendim ben böyle bir sabrı
Gece, kalbimin en eski misafiri—
sessizce gelir, kapımı çalmadan girer.
Gölgeler düşüncelerime sokulur,
sanki her biri
uzun zamandır konuşmak isteyen bir anı.
Melekler şeytan doğurdu
Şeytanlar melek
Herkes birbirini suçluyor
Ama kimse demiyor
Bunları yapmamak gerek
Peki kim yaptı bu kelegi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!