Sinan Bayram Şiirleri - Şair Sinan Bayram

Gönül aşka düşünce
Aşkın şairliği tuttu
Şiirler aşkla tutuştu
Yanmanın adı aşk oldu

Kül ateşe dönüşünce

Bir gül açar sensiz her gecemde,
Kokusu kalbime dolanır sessiz.
Adını yazarım her hecemde,
Ateş olur içimde, yanar gizsiz.

Gözlerin bir deniz, ben bir damlayım,

Aşk, kelimelerin en ağır yükü.
Söyledikçe eksilir,
Sustukça büyür.

Bir bakışın içindeki evren kadar derin,
Bir kalp atışının arasındaki sessizlik kadar yakın.

Biz hiç sınır tanımadık be gülüm
öyle ki bugün zindanla tanışan
kendini sınırlayanlardır inan
aşk böyledir işte

Hani bizde zindandayız

Aşk bir cümledir,
ama dil bilgisi ona yetmez.
Özne “ben” sanılır,
yüklem “sevdim”—
oysa ikisi de
seninle yer değiştirir.

Başlangıç gizlidir,
aşk da öyle başlar—
kimse fark etmeden,
hatta kalbin kendisi bile
olan biteni adlandıramazken.

Kalp aşkın hanesidir sevenlerin mabedidir
bazı cahillere ne bakıyorsun onlar kör
bu da yetmez onlar sağır bil ki aldanma
inancın tam değilse onlara uyarsın tutarsızca

Kalp dersin aşktan üstün değil derler

Aşk, mevsimlerin görünmez takviminde
Kendi zamanını yaratır;
Ne tamamen bahardır o,
Ne bütünüyle kış…
Aşk, yılın her hâlinde
Kendini yeniden tanımlayan bir varoluştur.

Aşk bir reaksiyon değildir,
ama onsuz
hiçbir bağ kurulmaz.
Moleküller yaklaşır,
çekinir,
sonra cesaret eder.

Bir varlık seslendi içimde,
Adı sendi — ya da ben, bilmiyorum.
Zamanın suskun yüzünde
Bir iz bıraktı nefesin:
“Sevgili vardın diye var oldum…”