Nasıl anlatsam ki şimdi sana
bana sorarsan sen beni bende bırak
alma beni benden o güzel gözlerinle
yazık etme kendine uzak dur benden
Beni alıp ta kendini gözyaşına vurma
Bir sabah gördüm seni,
Gözlerinde doğuyordu gün.
Bir çiçeğin uyanışıydı bakışların,
Toprağa ilk düşen çiy kadar sessiz
ve bir o kadar derin.
Gökkuşağını yitirmeyen bir sözcüksün sen öyle ki bittiğin yerde tüm sırlar açığa kavuşabilir
Şimdi şiir yazmak seni seviyorumdur bana göre okumakta bende seni seviyorumdur ikisine sahip birini elde elde edebilir mi hiç
Sen bir çiçeksin ve sana durdu kalbim insanın kalbi durunca ölür biliyor musun gel gör ki kalbim sana durana dek ben ölüydüm ne vakit sana durdu ben o vakit yaşadım işte
İnancını hiç yitirmedin değil mi
Hala umudun var
Her ne kadar acı çeksen de
Hala iyi ve güzel şeylere bel bağlıyorsun
Ama biliyorsun ki
Gün gelecek direncin düşecek
Bir gölgedir geçip giden,
Bir izdir kalan…
Zaman, avuçlarımızdan süzülen
Bir tespih tanesi gibi kırılırken
Sesini duyarım seleflerin:
“Biz buradaydık.”
Ölü bir adamın öyküsünü anlatır rüzgar
Her esişinde yüreklere bir hüzün serper
Ölü bir adamın hayatıdır bu baktığın mezar
Her konuştuğunda nice yürekler dağlar
Hançeri mahşer nedir bilir misin sen söyle
Nefesini keser hançerler yüreğini yakar
Biri hancıydı diğeri ise yolcu
Ve ikisini bir araya getiren bir uçurumdu
Yolcu hancıyı bir uçurum kıyısında buldu
Ve ona sorar ne yapıyorsun diye
Hancı cevap verir yaşıyorum der
Yolcu uçurum kıyısında hiç yaşanır mı
Hangi sevdada yitirdim benliğimi
Gönül aşk deryasına nasıl düştü
Yandıksa ateşe ne diye daldık
Yetmedi mi hece misali eksilmemiz
Hangi mezarda buldum kendimi
En dibe vurmuş kişi duydu
Cehennem dedi bir zindan
En dibe vurmuş kişi ses verdi
Cehennem mi hangi roman lan o
Aynı dalda varlık ve yokluk eridi
Bulanık su bir uçurum aşığı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!