Sinan Bayram Şiirleri - Şair Sinan Bayram

Sevmek, bazen adını anmadan,
Bir bakışta ömrü armağan etmektir.
Ne dile gelir, ne de susar tam,
Kalpte usulca açan bir çiçektir.

Sevmek, beklemek demektir bazen,

Sevmek,
Bir ismi anmadan anmak gibidir.
Dilin susar,
Ama yüreğin her atışta fısıldar onu.

Bir gülüşün kenarında başlar bazen,

Sevmek, bazen bir bakışta başlar,
Bir çift gözde ömrün yankısı vardır.
Ne kelime ister, ne büyük sözler —
Bir sessizlikte en derin aşktır.

Sevmek, dokunmadan yandığın yangın,

Gözlerinde buldum denizin derinliğini,
Gülüşünde baharın neşesini tattım.
Her dokunuşunda içimde bir çiçek açtı,
Sana adadım bu ömrü, hiç pişman olmadım.

Ruhumda bir yankı, kalbimde bir şarkısın,

Sevmek diye bir şey var,
Ne zamana sığar, ne söze…
Bir bakışta başlar bazen,
Bazen de yıllarca usul usul büyür gözlerde.

Sevmek, sahip olmak değildir,

Sevmek…
Bir ismi söylemeden sevinmektir bazen,
Sadece bakmakla doymaktır,
Ellerin titrer, ama uzatamazsın,
Çünkü kalbin, dilinden önce konuşur.

Sevmek…
Bir kelime değil aslında,
Bir sessizlik,
Kalbin kendi dilinde söylediği bir dua.

Ne başı vardır ne sonu,

Sevmek ki felsefeye benzer gülüm
Bir sonuç yoktur bir cevap
Seversin hakikat olur
Sonra dersin ki bu hakikat benden eski
Ben neyim bu gerçeğin karşısında
Bir ben var mı gerçekten

Gözlerin uzakta, bir hayal şimdi,
Teninin kokusu, rüzgarda bir esinti.
Her anışında içimde bir yangın başlar,
Sevmek ne zormuş, özlemle karışınca.

Uzak şehirlerde yankılanır sesin,

Bir serin rüzgâr gibi indi gözlerin,
Suskun akşamlarda usulca yürüdüm.
Gecenin kalbinde titreyen bir meltem,
Sevmek zamanıydı, ben seni gördüm.

Gökyüzü mavi değil, senin kadar saf,