Ben seni çok ama çok sevdim gülüm herşeyimle
Seni sevmek seninle olmak çok şey öğretti bana
Çok sevmekten ziyade güzel sevmekmiş mesele
Güzel sevmek çok sevmekten önemli imiş daima
Ki ben seni çok severkende güzel sevmiştim yine
Seni sevmenin her türlüsü bende saklı
Gözlerin vururda beni gönlün haberdar mı
Nicedir gelip geçerim önünden beni gör diye
Gönlün sezmemiş beni gözlerin hiç arar mı
Şimdilik gökyüzü benim değil belki yarın
Hadi gör bayramı
Sen bilirsin mutluluğu
Bir tebessüm mesela
En güzel koku olsun
Yaşamak yaşatmak adına
Bir geceydi — gökyüzü, demirden bir kefen gibi ağır.
Şehrin damarlarında sessizce dolaşan bir düşünce,
bir kalbi durdurdu.
Cinayet, kanla değil,
bir fikrin doğum sancısıyla işlendi.
Ya su ol ak deryaya ulaş ya taş ol yolları kapat
Biraz da tercih meselesi yani ey yaren
Duvar yapmakta duvar yıkmakta sana kalmış
Sen sen ol bir şey yapmadan önce hakkı öğren
Sanma ki dağlar yollar engeldir insana
Gölgelerde ışığı duydum
Rüzgarda deli bir ıslık
Beni bana fısılda sevgili
Ben seni duyarım aşk diye
Ne şiirler ezgilerde bakıştık
Bizi bize duyuran aşk oldu yine
Bir gölgedir geçip giden,
Bir izdir kalan…
Zaman, avuçlarımızdan süzülen
Bir tespih tanesi gibi kırılırken
Sesini duyarım seleflerin:
“Biz buradaydık.”
Hani nerde düş kuran
Gelsin bize yaşamayı öğretsin
Hani nerde be dostum
Nerde o düşlerini yitirmeyen
Hüsrana uğramayan güzellik
Bir harf düştü avuçlarıma
ince, sessiz, yalnız;
kendi başına bir gölge gibi
anlamsız —
ama umut dolu.
Geceler uzadıkça içimde sen,
Bir yıldız düşüyor karanlığa,
Ama parlamıyor artık…
Çünkü senin gözlerin yok
O karanlığı aydınlatacak.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!