Gülüm bugün sana bir şey söylemek istiyorum
Hiç tedirgin olmadan gözlerin yüreğimi titretmeden
Evet tedirgin olmayabilirim ama gözlerin yakar biliyorum
Bir akşam üstü suskunluğa gömüldüm,
Gökyüzü ağırdı, rüzgâr yorgundu.
Ama kalbim, senin adını anınca
Birden kuşlarla doldu.
Ey sevgili,
Gözlerinde aşk vardı hep,
Kalbim sana düştü tek.
Bir gülüşün yetti bak,
İçime sevdan doldu.
Yollar sana varıyor,
Sessiz bir geceye dokundum usulca,
Adını fısıldadı yıldızlar bana.
Kalbimde bir gül açtı o anda,
Sensiz her an, eksik bir mısrada.
Gözlerin, en derin deniz mavi,
Aşk bir metafordur,
kendini doğrudan söyleyemez.
Kalp gerçeği bilir,
ama dil
dolambaçlı yollardan yürür.
Ben yeryüzünün kalbini aldım
Gökyüzünün sırrı bende
Hasretin yüreğime kor gibi düştü
Ben gökyüzüne şiir yazdım
Yeryüzünün şairi sitemde
Kül yok duman yok
Haydi canlar arkadaşlar yoldaşlar
bırakalım aşk şafaklardan geceye insin
ve duygularımız geceye ışık tutsun
hiç bir ölüm karanlıkta kalmasın
ve her duygu bir mektup olsun
ve her mektup sahibine ulaşsın
Gözlerin bir yudum, içtim delice,
Dünya döndü, aklım sende kaldı.
Adım atamadım sensiz gecede,
Kalbim tutuştu, tenimde yangın vardı.
Bir bakış, bir söz… yetti harama,
Bir rüzgâr geçer saçlarından,
ben o rüzgârda kaybolurum.
Bir bakışın yeter,
bütün yollar sana çıkar.
Adını sessizce söylerim gecelere,
Bir bakışın, sessiz bir soruydu:
“Ben kimim, senin varlığında?”
O an anladım, aşk bir yön değil,
Bir açıklık — varoluşun kendini duyduğu an.
Seninle dünya daha gerçek oldu,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!