Sevgili gül elbet bitecektir bu günler inan
Prangalarımız paslanacak kör aynalarda
Saçlarımız ağarmadan şafak doğacak
Örtecek karanlık cehennemi umutlu yarınlarda
Bütün kapılar açılacak vuslat vakti sevgili
Ey gözümün nuru sevgilim
Ben gönlümü hasretinle yıkadım
Yanarken sana geldim aşk için
Tabibim sensin yaram sen
Sevmek ki felsefeye benzer gülüm
Bir sonuç yoktur bir cevap
Seversin hakikat olur
Sonra dersin ki bu hakikat benden eski
Ben neyim bu gerçeğin karşısında
Bir ben var mı gerçekten
Geceler bilirim ben gözyaşı içinde
Gökyüzüne sitemli bir yürek gibi
Bir rüzgarın bakışında durur
En soylu kavgada sevda seli
Savrulmamış duygularda durur
Gözlerden akıtılmamış damlalar
Sevmeyi sevdim ben bulutu gördüm
Yağmur taneleri yağmaya aşk ister
Kalbim yangın seninle söndüm
Birşey var herşey gibi içten içe
Ve buna aşk diyorlar inanılmaz
Gönlüme yağan aşk taşan sen sevgili
Unutulmuyor ki yara kapansın
Gömülmüyor ki aşk mezara
Tüm hesaplar kapansın
Yine hüzün yağıyor sayfalara
Aşkla savrulup yasakça dağıldık
Saç sakal karışık asi bir şairim
sakallarım sanki yorgun bir yürek
gözlerim topraktan zor bela hayata dönüyor
ölüm hangi mevsimin gerçeğiydi
hayat hangi mevsimde yeşerdi söyleyin
ateşi bulan üşüyen bir kırlangıç mıydı
Ey cehennemim uyan ben yanmaya hazırım
Sen aşk olduktan sonra ben cefaya razıyım
Uyan yeter ki sar beni al kollarına sevgilim
Aşk cenneti gül bahçesi için hazır uyan artık
Kalk gör ki ben yanmaya geldim sen için
Ey yar ben sana cehennem diyorum
sen bana umutlarını uyut diyorsun
biliyor musun ey yar Ben hiç görmedim
Bir cehennemin yanarken uyuduğunu
suskunluğum düğümlenmiş ey yar
ben sana hayat diyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!