Güllerin açtığı ay geldi yine,
Kokusu sardı geceyi,
Rüzgâr taşıdı sabahı.
Her dalda yeni bir masal,
Her tomurcukta gizli bir şarkı var.
Gülmek güzel bir Eylem
Hayat bulmak vermek gibi
Acıyı paslandıran bir şey
Mutluluğu diri tutan bir mucize
Dal kırık uzak düş yapraklar dökük
Sen şimdi ellerimi tutmaya kalkarsın
Biz bu dert den öleli çok oldu be güzelim
Şimdi işi bir de kabir azabına döndürmeyelim
Ne gerek var aynı şeyleri bir daha yaşamaya
Ben cehenneme yeni yeni ısınıyorum
Kaç bahar vurgun etti bizi gül seyrine aşkla
Nerde yitirdik gönül hanemizin goncasını
Söyleme biliyorum bu cehennemin cennetle imtihanı
Şimdi sadakat zamanı hidayete erişebilmek için
Gül gülistan olunca yanmalar aşk var oldu
Mahşere kadar gönlün yare muhabbeti var
Gülüm bugün sana bir şey söylemek istiyorum
Hiç tedirgin olmadan gözlerin yüreğimi titretmeden
Evet tedirgin olmayabilirim ama gözlerin yakar biliyorum
Bir akşam üstü suskunluğa gömüldüm,
Gökyüzü ağırdı, rüzgâr yorgundu.
Ama kalbim, senin adını anınca
Birden kuşlarla doldu.
Ey sevgili,
Ve sonra gözlerime baktı
Elveda der gibi
Ama benim ölmeye mecalim bile yoktu
Ve o benim Azrail’im olamayacak kadar bana aşıktı
Ama yok yine de ters giden bir şeyler vardı
Yoksa bir suskunluk muydu içimizi yakan
Ey gönlümün şiiri tebessümü aşk yarim
Yangın bakışlarında kaldı savrulan kimliğim
Özümüzde aşk vardır paslanmaz prangalarla
Gül kokusu değmiştir zindan yüreğimize artık
İki avuçluk değildir yandığımız ateş bilirsin
Gözlerinde aşk vardı hep,
Kalbim sana düştü tek.
Bir gülüşün yetti bak,
İçime sevdan doldu.
Yollar sana varıyor,
Sessiz bir geceye dokundum usulca,
Adını fısıldadı yıldızlar bana.
Kalbimde bir gül açtı o anda,
Sensiz her an, eksik bir mısrada.
Gözlerin, en derin deniz mavi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!