Gel gönlüme, sensiz içim dar oluyor,
Hasretinle yüreğimde kor oluyor.
Gecelerden sabahlara yol olur,
Sensiz geçen her an ömrüm soluyor.
Gözlerinde bir umut var, sevdiğim,
Ey aciz sen denildi ben duyuldu
Gözünü aç etrafina bak
Güzellikten çok çirkinlik var
Yani yetim acıdan olma zulümler
Ama olsun değil mi sorun yok
Ne de olsa baharı bir çiçek müjdeler
Bilirim bu ölmeler sana yetmez
düğüm olmuş sancılarım ah içinde
bilirim bu yanmalar seni getirmez
kahır olmuş hayat yokluk dilinde
Toprak hasretle uyandı bu sabah
Nasılsın kardeşim
nasılsın söyle
kucakla hasreti
yare bir selam söyle
yitirme umutlarını
kaybetme yarınlarını
Koşardık sabahı karşılar gibi,
Adımlarımızda isyan, gözümüzde şiir.
Dünyayı biz kuracaktık yeniden,
İnançla tutardık yıldızları bir bir.
Göz göze gelmek bile sarhoş ederdi,
Geceye sorarım:
“Senin içinde saklı olan kimdir?”
Susar, ama yıldızlar fısıldar:
“Aradığın, sende gizlidir.”
Bir damla yağmur düşer toprağa,
Sevgili sevincim benim az sevmedim güzel huyunu
Dil-i biçare gönül ruhum alev almış sönmüyor
Gözlerinin çeşmesinden içerken zemzem suyunu
Adam duymuş ney sesini
Görmüş gönül hanesini
Bir muhabbet dönüyormuş ulu orta
Aşkın şarabı helal ile haram arasında
Bilir misin yârim sevdiğim
Ne ben sana yanmayı seçtim ne sen bana yar olmayı
Biz sevdik sadece gönlümüze biat ederek
Cehennem uslanmadıkça sevdamız bitmez
Gönüldeki cehennem durulmadıkça sevdalıyız
Sevgili gönül hanemin helali
Üzülme sen sevgili
Bu ilk mapusluk ilk tutsaklık değil
Yine prangalar paslanır elbet
Yine gökyüzünü kucaklar yüreğimiz
Yine biz karşılıklı gülümseriz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!