Her şey zincirleri kırmakla başlar
İnsanoğlu sınırda kimliksizdir
Zincirleri kırıp sınırdan öteye geçmeli
Öyle yada böyle bir adım şart
İyi kötü her şekilde karşılığı alınır
Mesele hayatın koşuşturmacanın içinde olmak
Ne diyelim ki hani gören görür
Var oluşu yok oluşum da
Esasen soru da cevap da bizde
Etki tepki meselesi tümüyle hayat
Duvarlar, suskun bir çağın tortusu,
Her taşında eski bir nefesin yankısı var.
Kendimi dinledikçe büyüyor karanlık,
Ve karanlık büyüdükçe içimde bir ışık yanıyor—
Çünkü insan, gölgelerin içinden
Kendi yüzünü tanımayı öğreniyor.
Zindan bu sevgili
Duvarların künyesi okunmuyor
Gökyüzü yine ağır bir bedel
Yeryüzü yas tutmaz
Kuşların canı çıkar ağıt yakmaktan
Hayat yine hüzün yine gözyaşı
Ey yüreğimin yeşeren gülü
ben hep kurşun izi taşıyorum
çok kavgadan çıktım
çok yara aldım
ama ben böyle bir yara görmedim
beni yaralayan gözlerin
ay karanlık ben tutsak
gül kokusundan uzağım
biter mi bu hasret
Hangi takımı tutuyorsun dedi
Gözlerini tutuyorum dedim
Aşk bir çift gözde mi saklı
Aşk cennetse gözler bahardır
Gözlerin bana yardır dedim
Gözlerin bir cennet çiçeği sevgili
Ey yürek direncim sevdamın alevi
ölüm bize hiç olmadı olmayacak
biz yürek harbinde vurulmuşuz
aşkı bilene ölüm yoktur olmayacak
Ey yürek direncim sevdamın alevi
Bir zindan var yürekli
o yüreğin içinde durur
en ateşli duygu
ve ben hala tutsağım
o yürek içinde
prangam bir çift göz
Sensizliğin ortasında bile sen varsın,
Gözüm kapalı bilirim adımlarını.
Bir nefes kadar yakınım sana,
Görmesem de hissederim bakışlarını.
Yürekten bağlıyım, öylece, derinden,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!