Her sabah gözlerim sen diye başlar,
Gönlümde çiçekler seninle açar.
Bir nefesin yeter, dağılır hüzün,
Aşkınla yanarken üşür bu ömrüm.
Zaman sensiz aksa da sessiz, ağır,
Hayır hayır
Gözlerimdeki uykuları sen çalmadın
Evet belki senden sonra hiç bahar görmedim
Ama yüreğimi okşayan rüzgarda sen değilsin
Evet hatırlıyorum belki seni
Belki hala gözlerine bakamıyorumdur
Ey gönül bahçemin çiçeği
Seviyorum seni
Bir yanmayı düşle ki
Hep özlüyorum seni
Bir gül idin
Gözlerim seni arıyor hala
Hiç umrum da değil peşimdekiler
İster devlet alsın assın beni
İsterse eşkıyalar ateşlere atsın
Hiç umrum da değil gülüm
Bu sürgün bu hasret en beteri
Seni beni anlatır elif
Belki de yalnızca seni
Bir ezgi bu biz sere serpe
Gökyüzün de uçan ruhum
Mutsuzluktan binlerce adım öte de
Sana söyleyemediklerim birikir içimde,
Bir çiçeğin açmadan solması gibi sessiz…
Her sabah, adını anarak başlarım güne,
Ve her gece, gözlerini düşlerim, gizli gizli.
Bir rüzgar eser kalbimde, senden yana,
Her sanatçının süslemesi vardır.
Sanatta ustalık süslemede saklıdır.
Sanatçı süsler, sanat olur, baki kalır.
Monotonluk sanatı eksik bırakır.
Bir ressamın resminde süslemesi,
Yarası derinde sır vurgun sersefil aşk
Kırılsın akıl kafesi artık ruhani
Ayna ile terazi de olmaz hile
Işığın kendi masumiyete durur
Buluttan denize yüz damla düşer
Ey yağmur damlasın da yansıyan
Çizdim—bir daire, sonsuzluk gibi,
İçine düşürdüm bir düşün rengi.
Her çizgide bir sır, her renkte iz,
Sembol değil sadece, kalbimle giz.
Fırçam dokundu sessizliğe önce,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!