Evet ne imiş
Aşk uzun bir hece imiş
Yani kısa kısa
Yol almakta yarar var
Kalbin yanı sıra cancağızım
Bir bakışın, varlığın kendisiydi bana,
Sanki dünya o an sustu,
Ve zaman, sadece bizim nefesimizde aktı.
Aşk, bir sahip olma arzusu değil,
Bir çözülüştür;
Konuşmaz oldum adını andıkça,
Dilim düğümlü, kalbim yangınca.
Bir bakışta yandım, sustum her gece,
Bu aşk lâl oldu, yüreğimde sancı.
Gözlerimde tutuk bir özlem izi,
Bir ses var içimde, adını söyler,
Her gece rüyamdan sana yol gider.
Bir damla ışık düşer gönlüme,
Sensizliğin karanlığı deler geçer.
Gözlerin bir deniz — dalga, serinlik,
Bir bakışla başladı o sessiz hâl,
Kalbim bir çiçekti, sensiz pervâl.
Gözlerinde kayboldu tüm hayâl,
Bir ânla değişti ömrüm, her hâl.
Rüzgâr bile sen diye eser şimdi,
Aşk diye yazıldı geceye ismimiz,
Gökyüzü öğrendi sessizliğimizi.
Sen bakınca başlar şiirin kalbi,
Bir harf olur içimde nefesin izi.
Kelimeler yetersiz, susmak yeter,
Yaşamak isterdim aşk gibi aşkla yaşamak
Ama bakışlarım gül seyrinden alınmış
Ruhumdaki zincirleri kıramıyorum
Zindanlardan geçip prangalar eskitmişim
Ah yüreğim yangınlarda
Duygularım yasaklara yakalanmış
Cümleler kurdum yıllarca,
Öznesi yoktu, hep susardı.
Bir şiirde saklı, bir seste gizli,
Adını anmadım —
Aşk, gizli öznemdi…
Ey bakışı küskün çiçeğim
Beni yaralama öyle
Ben bir kavga adamıyım
Ve sen direncimsin her daim
Baş kaldırdığım haksızlık içinde
Kızgın toprakların çocuğuyum ben
Bir zamanlar ben vardım,
Bir de senin adını bilmeden sevdiğim bir öz.
Ne yüzün vardı o vakit, ne sesin,
Yalnızca varlığının yankısı dolanırdı içimde —
Tıpkı evrenin ilk nefesi gibi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!