Bir melodiyle başlar her şey,
duyulmadan önce hissedilen.
Kalp, kendi ritmini unutur
başka bir kalbe kulak verince.
Aşk bir notadır,
Gözlerin bir deniz, içinde kayboldum,
Kalbimi sana verdim, geri alamadım.
Bir gülüşün yeter, bin derde daldım,
Adını andıkça, yeniden doğdum.
Yollar hep sana çıkıyor nedense,
Gönül aşka düşünce
Aşkın şairliği tuttu
Şiirler aşkla tutuştu
Yanmanın adı aşk oldu
Kül ateşe dönüşünce
Bir gül açar sensiz her gecemde,
Kokusu kalbime dolanır sessiz.
Adını yazarım her hecemde,
Ateş olur içimde, yanar gizsiz.
Gözlerin bir deniz, ben bir damlayım,
Aşk, kelimelerin en ağır yükü.
Söyledikçe eksilir,
Sustukça büyür.
Bir bakışın içindeki evren kadar derin,
Bir kalp atışının arasındaki sessizlik kadar yakın.
Biz hiç sınır tanımadık be gülüm
öyle ki bugün zindanla tanışan
kendini sınırlayanlardır inan
aşk böyledir işte
Hani bizde zindandayız
Aşk bir cümledir,
ama dil bilgisi ona yetmez.
Özne “ben” sanılır,
yüklem “sevdim”—
oysa ikisi de
seninle yer değiştirir.
Başlangıç gizlidir,
aşk da öyle başlar—
kimse fark etmeden,
hatta kalbin kendisi bile
olan biteni adlandıramazken.
Kalp aşkın hanesidir sevenlerin mabedidir
bazı cahillere ne bakıyorsun onlar kör
bu da yetmez onlar sağır bil ki aldanma
inancın tam değilse onlara uyarsın tutarsızca
Kalp dersin aşktan üstün değil derler
Aşk, mevsimlerin görünmez takviminde
Kendi zamanını yaratır;
Ne tamamen bahardır o,
Ne bütünüyle kış…
Aşk, yılın her hâlinde
Kendini yeniden tanımlayan bir varoluştur.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!