Tutuşmak gerekir yanarken sevgiliye
Öyle bir tutku ateşi bile dize getirmeli
Yiğidin gönlünde hasret kor alevine döner
Lakin kül görünmez yara bilinmez hep içerde
Yarınlar bekler bizi biz umut ederiz aşk ile
sen yanmayasın benim gibi sevdiğim
yalnızlık benim acılar benim
sen ağlama kefenimi yırtar hasretin
ben şafak beklerim vuslat adına
kırılmadım sana yüreğim kan ağlarken bile
Özlerken seni aşkın mihrabında
Ömrüm sanki aşkın girdabında
Tutsagım bir sevdanın olmazında
Yol zifiri karanlık kör çıkmazında
Sorulursa yüreğim kan uykusunda
Kara sevdayla sarıp sarmalandı yürek
bilinmeze yelken açtı bilineni severek
yudum yudum ağır ağır tükenerek
ömrün görkemi rengini kaybetti bilerek
Anılarda dev bir özlem özlenerek
İçten bir gülümseme yetiyor bazen
Ama insan yaşadıkça katılaşıyor
Güzel bir tebessüm aranır olmuş bak
Işıklar içinde kaybolup gidiyoruz
Tükeniyor insan tükeniyor mutluluklar
Hayat eski bir radyoda kırık dökük bir şarkı
dinmez bilirim bu kalp ağrısı
bir ilmek geçirilmiş boynuma
dalımdan koptum umarsızca
olmamalıydı bugünlerimiz böyle
yaşamaktı bu kirlenmeden
Sürgün olmuşuz meçhul yarınlarda
Yargısız infaz edilmişiz anılarda
Matem tutmaz ömür vefasızca
Ufuklarda hayat akıyor usulca
Damla damla eksilmeden birikmeli
Seni özlemek seni senle yaşamaktır
seni yaşamak ben olanı unutmaktır
ben olanı unutmak sana kavuşmaktır
kavuşmak aydınlanıp arınmaktır
Sevgili dünya senle aşk mekanıdır
Diyorsun ki yar al aynayı ameliyata
Vur neşteri kanasın yansıma
Ey kuytuluk bir boğaz da saklanan inci tanem
Yedi kule mabedinin eşsiz gizemi
Unutturmayan unutulmaz unutma
Sevgililer sevgilisi hasretim sana
Gönül zikreder adını yar hep aşkla
Gözyaşları seni sorar oldu ey sevda
Ölü kalpler dirilir sende imanla
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!